Niet alleen Caroline Gennez maakte fouten

Caroline Gennez heeft gisteren haar afscheid aangekondigd als voorzitster van de sp.a. Een verrassing was het niet. Er wordt al maanden gespeculeerd over een opvolger. De naam van Bruno Tobback staat met stip genoteerd.

De Mechelse politica met Limburgse roots heeft geen gemakkelijk parcours achter de rug. Als partijvoorzitster heeft zij slechts zelden echt kunnen overtuigen. Daar zijn meerdere redenen voor.

De voornaamste is dat zij geen tijd kreeg om te groeien. Een euvel dat wel meer voorkomt bij de Vlaamse socialisten. Denk aan Freya Van den Bossche, denk aan Ingrid Lieten.

Toen Johan Vande Lanotte in 2007, na een fameuze verkiezingsnederlaag, af wilde van het voorzitterschap, schoof hij autoritair de beschermelinge van Steve Stevaert naar voor. Veel keuze had Gennez niet. Zij was de Chinese vrijwilligster met dienst.

Van bij het begin kreeg zij het moeilijk. Er was sp.a rood, er was de transfer van Bert Anciaux en de commotie rond de naamsverandering. Er was de –zwaar onderschatte – eliminatie van Frank Vandenbroucke en de wansmakelijke mail van een medewerker daarover. Er was de mail van het kabinet van Ingrid Lieten, er was de bankbonus van Bruno Tuybens, enzovoort… Alle mogelijke plagen van Egypte kreeg ze over haar heen. Sommige lokte ze zelf uit, andere moest ze lijdzaam ondergaan.

Dit was niet vol te houden. Caroline Gennez heeft er goed aan gedaan zich niet meer kandidaat te stellen voor het voorzitterschap. Maar ze is niet de enige binnen de partij die aan een gewetensonderzoek toe is. Er zijn collega’s die ook boter op hun hoofd hebben. We hebben het dan in de eerste plaats over de – onzichtbare – sp.a-ministers in de Vlaamse regering. Zij zijn evengoed verantwoordelijk voor de negatieve spiraal waarin de sp.a nu al een paar jaar zit.

Algemeen wordt verwacht dat Bruno Tobback in het najaar het roer zal overnemen. Op dit ogenblik is hij inderdaad de geknipte figuur om dat te doen. Ik vrees trouwens dat een paar coryfeeën nu al met klamme handjes zitten. Zijn vader, ooit ook voorzitter, hield niet van halfbakken remedies en fi- guren. Als de zoon uit hetzelfde hout is gesneden, gaan er koppen rollen.

Door Paul Geudens

Comments

[Geplaatst door: ferdi]

Van de la notte,verkiezingsnederlaag was nog niet voldoende,hij gebruikt dan iemand
om de zelfde weg blijven voorts te zetten,
ik dacht dat ze blouwer waren dan ovld,in een socialistise partij horen aleen mensen
die sociaal denken,dus al het sociale verdedigen met man en macht en zelf niet af te komen met sociale afbraak,dat doen al de andere partijen al genoeg
waar is de tijd een socialist moest zelfs uit een werkmanbroek komen???
ik hoop dat de volgende generatie terug de goede weg in gaat en ook geen mensen meer benoemd,die de stemmen niet hebben verdiend
of zelfs nog geen verkiezingen hadden mee gedaan ,dat vinden veel mensen bespottelijk
ik hoop voor Caroline nog een goede plaats
in de partij,want ik denk dat haar hart dikwijls anders dacht,dan de werkelijkheid

[Geplaatst door: vandamme dominique]

Er kunnen niet veel koppen meer rollen, er zijn gewoon geen koppen meer bij SPa. Als Tobback Junior aan het hoofd komt te staan, wat inderdaad zeer aannemelijk is, dan wacht hem op de eerste plaatst de opdracht om in een ideologisch congres de basisboodschap van het socialisme (het charter van Quaregnon) te vertalen naar onze maatschappij en naar de uitdagingen van deze tijd en dit land. Ondertussen zit de klassieke socialistische kiezer al overal, uitgenomen in de SPa. De jonge Tobback zal zijn handen vol hebben. Het zou helpen moest vader Louis zich op de vlakte houden, of anders moet hij zichzelf maar kandidaat stellen voor het voorzitterschap.