De koning wilde allicht geen vacuüm laten ontstaan tussen Wouter Beke en de volgende opdrachthouder. Nochtans is het fundamentele meningsverschil tussen de twee hoofdrolspelers over de samenstelling van de coalitie niet opgelost. De N-VA verzet zich tegen onderhandelingen met negen en wil aan Vlaamse kant de sp.a en Groen! dumpen. De PS wil de Vlaamse socialisten aan boord houden en voortdoen met negen. Het is gebruikelijk dat de formateur zelf bepaalt met welke partijen hij wenst te onderhandelen. Vandaag, dinsdag, geeft Elio Di Rupo tekst en uitleg over zijn werkwijze. Het Paleis heeft hem geen beperkingen opgelegd over het aantal partijen en dat is niet meer dan normaal.
In het andere geval zou de koning volledig uit zijn neutrale rol vallen. Met de aanstelling van een formateur komt de koning wel tegemoet aan de oproep die N-VA-voorzitter Bart De Wever op 1 mei heeft gelanceerd.
Elio Di Rupo mag van het Paleis elk nuttig initiatief nemen voor de vorming van een nieuw federaal kabinet. Gaat hij onmiddellijk een formateursnota schrijven? Of last hij eerst nog een consultatieronde met de negen in? Dan zijn we opnieuw vertrokken voor enkele weken en wordt de periode tot de zomer wel bijzonder kort om nog akkoorden te smeden over de communautaire problemen en de sociaaleconomische uitdagingen. Dan zou de PS-voorzitter in de rol kruipen van informateur. Elio Di Rupo vertrekt niet van een wit blad. Inzake staatshervorming zijn de posities van alle partijen onderhand gekend.
Ex-onderhandelaar Wouter Beke overhandigt hem vandaag zijn eindrapport dat als basis kan dienen voor een communautair akkoord. Na elf maanden mag er wat bewegen in de onderhandelingen. Maar laten we voorlopig voorzichtig blijven. De aanstelling van een formateur betekent niet dat we morgen een regering hebben en dat de nieuwe excellenties de eed mogen afleggen in Laken.
Door Dirk Castrel
Veel, heel veel zal afhangen van de werkwijze die Elio Di Rupo gaat toepassen.
