Alles staat op papier of zit in de pc’s van de studiediensten, de Nationale Bank of het Planbureau. De formateur kan er op terugvallen en met een eigen inbreng zijn voorstellen formuleren.
Hij moet nu keuzes maken. Hij moet aantonen dat hij knopen durft door te hakken en ook voorstellen kan doen die zijn partij en zijn gemeenschap overstijgen. Dat heeft hij trouwens gisteren zelf benadrukt als voorwaarde voor een evenwichtig compromis.
Alleen op sociaaleconomisch vlak zijn er amper gesprekken geweest maar dit mag evenmin een excuus zijn om langdurig bilaterale gesprekken te voeren. Alle voorstellen zijn niet te nemen of te laten maar ze worden best spoedig op tafel gelegd zodat elke partij ze kan toetsen aan haar programma. Dat zou al een stukje wantrouwen wegnemen. Hopelijk komt er dan vlug duidelijkheid over de samenstelling van de coalitie en kan het echte werk beginnen. Niet alleen de N-VA vraagt daar snel duidelijkheid over, de liberale partijen steunen die eis. Als het de bedoeling is om nog voor of tijdens de zomer een regering te vormen mag er geen tijd meer worden verloren.
Over besparingen hebben we nog maar bitter weinig gehoord. We weten alleen dat de volgende jaren voor 17 tot 20 miljard euro moet worden gesaneerd. Hoe? Ook via belastingverhogingen met de liberalen in de regering?
Sluitende afspraken maken over een saneringsoperatie die qua omvang herinnert aan Jean-Luc Dehaene en de Maastrichtnorm uit de jaren negentig, is allerminst een akkefietje. En dan zijn er nog de maatschappelijke thema’s zoals asiel, migratie en justie waar de breuklijnen zich niet alleen situeren tussen de partijen onderling maar ook tussen noord en zuid. De Franstaligen dromen nog steeds van een regering zonder de N-VA. Ze hopen dat de partij zal afhaken als de onderhandelingen maar lang genoeg duren.
CD&V-voorzitter Wouter Beke heeft ze gewaarschuwd: geen regering zonder N-VA. Is die boodschap eindelijk aangekomen?
Door Dirk Castrel
Reacties