Dertig jaar na het huwelijk van zijn vader, prins Charles, met Lady Di geeft prins William zijn ja-woord aan Kate Middleton. De politie verwacht 600.000 toeschouwers langs het parcours in Londen. Het aantal televisiekijkers wordt op twee miljard geschat…
Koninklijke huwelijken zijn sprookjeshuwelijken waarvoor nog steeds veel belangstelling is. En die veel (belasting)geld mogen kosten. Zelfs al gaat het in Groot- Brittannië dan economisch en budgettair niet opperbest. Aan dergelijke gebeurtenissen kan de natie zich nog een keer optrekken. Wie van traditie houdt, of van glamour en glitter, kan vandaag ruimschoots aan zijn trekken komen.
Koning Albert II van België kan er alleen van dromen. Voor hem is er deze dagen alleen kommer en kwel weggelegd. Grote problemen binnen de familie met zijn jongste zoon, en een schabouwelijke politieke toestand.
Vandaag ontvangt hij zijn gezant, Wouter Beke. Zoals het er gisteren naar uitzag, zal hij dat nog een tijdje blijven. Minstens nog een week wordt gezegd. En dan is het weer aan de koning.
Wat moet hij doen? Albert zit aan of over de grenzen van zijn koninklijke prerogatieven. Hij heeft premier Yves Leterme met werk opgezadeld dat eigenlijk niet past voor een ontslagnemende regering. En hij benoemde Johan Vande Lanotte tot bemiddelaar tegen de zin van de grootste partij van het land.
De koning zit aan het eind van zijn Latijn wanneer ook Wouter Beke het voor bekeken houdt. Zijn hoge hoed is leeg. Tenzij hij Bart De Wever nog een keer tevoorschijn tovert, maar dat willen de Franstaligen dan weer niet.
De vorst zit de jongste maanden in een positie waarin een koning in België volgens de Grondwet in feite nooit zou mogen geraken. Daardoor staat onze monarchie meer onder druk en ter discussie dan in Groot-Brittannië of Nederland. Het kan alleen maar erger worden wanneer de koning wordt verplicht om nóg meer buiten de lijntjes te kleuren.
Door Paul Geudens

