Of hij het deed uit pure provocatiedrang dan wel uit overtuiging weet ik niet, maar Louis Tobback nam op een merkwaardige manier de verdediging op van de N-VA. Indien Bart De Wever nog versterking zoekt voor zijn onderhandelingsteam moet hij even langs het stadhuis van Leuven passeren. Daar schuilt een nieuwe, bekwame adept.
“De Wever een separatist die België wil kapotmaken? Hoeveel rond deze tafel (en ze waren met zes) zijn diep in hun binnenste geen republikein? En toch ijvert niemand onder ons voor het verdwijnen van de koning”, zo stak Tobback van wal. Niemand antwoordde. “U wil 500 miljoen voor Brussel? Gesteld dat Brussel die nodig heeft, dan betekent dit dat Vlaanderen en Wallonië respectievelijk 300 en 200 miljoen euro moeten ophoesten. Niet één keer, maar jaarlijks. Willen de Walen dat betalen? En kúnnen ze dat betalen?
De federale schatkist is leeg. Het moet dus van de regio’s komen”, aldus nog Tobback.
Laurette Onkelinx (PS) en Marcel Cheron (Ecolo) pruttelden nog wat tegen, maar ze lagen al lang knock-out op het canvas. De oude socialist pakte ze allemaal in. De genadestoot volgde. “Waarom moet u nu met Bart De Wever praten? Omdat u drie jaar geleden met de traditionele partijen weigerde te spreken over een staatshervorming.” De stilte was oorverdovend.
Allemaal beloofden ze het signaal dat de Vlaamse kiezer op 13 juni gaf ernstig te nemen. Blijkbaar is er in de geesten van de Franstaligen in één week meer veranderd dat de afgelopen vijftien jaar.
Circa vijftien jaar geleden brak Luc Van den Brande als Vlaams minister-president een lans voor confederalisme. Hij werd daarvoor op het matje geroepen bij de koning. De Franstaligen eisten ei zo na zijn verbanning naar Elba. Maar nu lijken ze er dus wel klaar voor. Indien we Onkelinx, Wathelet en Reynders mogen geloven, dan zijn ze zelfs eisende partij geworden. “Laat die bevoegdheden maar komen. We zijn niet bang. Ze zijn in ons voordeel”, verklaarden ze in koor voor de camera’s. Menen ze het echt? Enige hoop is gewettigd.
Door Paul Geudens
Reacties