Dat de partijvoorzitter van de N-VA is aangesteld tot informateur voedt de speculaties dat hij geen eerste minister wordt. Een informateur rijdt bijna nooit voor zichzelf. Hij is de wegbereider voor iemand anders. In dit geval Elio Di Rupo van de Parti Socialiste.
In de politiek is alles mogelijk. Wie een paar maanden geleden had voorspeld dat De Wever een regering zou klaarstomen voor de voorzitter van de PS, die werd naar het gekkenhuis gestuurd. De PS, dat was voor de NVA toch de partij met de affiches van ’Vlaanderen gestrikt?’
Maar zondag 13 juni heeft alles overhoop gegooid. De kiezer heeft zondag De Wever en Di Rupo letterlijk verplicht om samen te werken. Zij zijn op het ogenblik de enige echte politieke leiders van het land. Dus moeten zij hun verantwoordelijkheid nemen en hun oude meningsverschillen omzetten in een gemeenschappelijk project. De mensen, vooral zij die voor hun partijen hebben gestemd, verwachten oplossingen. Geen voortzetting van de oorlog.
Waarmee Bart De Wever in de hoogst ongewone situatie zit dat hij moet werken aan een symbiose - volgens Van Dale: “het verschijnsel dat twee ongelijksoortige organismen leven op of in elkaar tot wederzijds voordeel” - tussen een ethisch-conservatieve, Vlaamsnationale partij en een partij die door waarnemers als de meest linkse van alle West-Europese socialistische partijen wordt gebrandmerkt.
Lukt dat? De grootste hindernis is niet de samenwerking tussen de N-VA en de PS. Tussen De Wever en Di Rupo lijkt in vijf dagen een merkwaardige entente gegroeid te zijn. Zij zien het zitten. Maar ze kunnen het natuurlijk niet alleen. Het zijn de partijen die er bijkomen die de zaken flink kunnen bemoeilijken. Gewond door de verkiezingsuitslag, zullen ze hun huid duur verkopen. En als het even kan, de twee winnaars graag een pootje lappen.
Met De Wever moeten we vlug duidelijkheid krijgen. Hij is voor de no-nonsenseaanpak, geen showman zoals zijn voorganger Reynders in 2007. Het feit dat hij geen partijgenoot de weide instuurt maar zélf de taak op zich neemt, is een sterk signaal. Het wijst erop dat hij verantwoordelijkheid wil nemen en dat hij geen tijd wil verliezen.
Door Paul Geudens
Reacties