Burgemeester Bart Somers van
Mechelen wil 750.000 euro investeren
in een gesloten instelling voor
delinquente jongeren. Hij wil zelfs
een derde van de personeelskosten voor de
vijftien begeleiders uit de stadskas betalen,
op voorwaarde dat de Vlaamse overheid op
termijn de instelling overneemt.
Op het eerste gezicht lijkt dit een heel mooi initiatief van Somers. Een burgemeester die zijn stad veiliger wil maken en die daarvoor zelfs financiële inspanningen wil doen die wettelijk de verantwoordelijkheid zijn van de hogere overheden, die verdient toch alleen maar een daverend applaus? Maar zo simpel is het ook ditmaal weer niet.
Om te beginnen hebben die overheden zelf al een plan gemaakt dat de komende jaren de jeugdzorg moet sturen. Daarin wordt de capaciteit van de bestaande gesloten instellingen voor jongeren systematisch opgevoerd. Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) belooft dat het tekort aan plaatsen in de instellingen tegen het einde van zijn ambtstermijn in 2013 zal zijn opgelost.
Vervolgens stelt zich de vraag of een gesloten instelling wel het juiste instrument is om in Mechelen het klimaat te verbeteren. Mieke Vogels (Groen!) suggereert dat Somers beter kan investeren in opvang van Mechelse jongeren nadat ze zijn vrijgelaten uit een gesloten instelling. Antwerpen doet dat sinds 2001 met de vzw De Overstap, die al verscheidene succesvolle projecten heeft opgezet om te vermijden dat jongeren weer op het slechte pad belanden. Maar misschien wil Somers ook wel die richting uit en zorgt de term ’gesloten instelling’ voor verwarring.
Ten slotte twijfelen we niet aan de goede bedoelingen van Bart Somers, maar waarom komt hij nu pas met zijn voorstel? Hij is al negen jaar burgemeester van Mechelen, en al die tijd maakte zijn Open Vld deel uit van de Vlaamse regering. In die periode had hij veel betere hefbomen om dit soort beslissingen te forceren. Nu hij zijn plan lanceert vanuit de oppositie, lijkt het veel minder kansrijk.
Hoe dan ook, de federale en Vlaamse overheden moeten er zeer dringend voor zorgen dat er genoeg plaatsen zijn voor jongeren in gesloten instellingen. Maar daarnaast moeten ze minstens even dringend ook betere opvangmogelijkheden creëren voor de vele jongeren met psychische klachten en opvoedingsproblemen, die nu de gesloten instellingen bevolken. Als dat probleem is opgelost, wordt trouwens meteen ook het tekort aan plaatsen aanzienlijk minder acuut.
door Lex MOOLENAAR
Op het eerste gezicht lijkt dit een heel mooi initiatief van Somers. Een burgemeester die zijn stad veiliger wil maken en die daarvoor zelfs financiële inspanningen wil doen die wettelijk de verantwoordelijkheid zijn van de hogere overheden, die verdient toch alleen maar een daverend applaus? Maar zo simpel is het ook ditmaal weer niet.
Om te beginnen hebben die overheden zelf al een plan gemaakt dat de komende jaren de jeugdzorg moet sturen. Daarin wordt de capaciteit van de bestaande gesloten instellingen voor jongeren systematisch opgevoerd. Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) belooft dat het tekort aan plaatsen in de instellingen tegen het einde van zijn ambtstermijn in 2013 zal zijn opgelost.
Vervolgens stelt zich de vraag of een gesloten instelling wel het juiste instrument is om in Mechelen het klimaat te verbeteren. Mieke Vogels (Groen!) suggereert dat Somers beter kan investeren in opvang van Mechelse jongeren nadat ze zijn vrijgelaten uit een gesloten instelling. Antwerpen doet dat sinds 2001 met de vzw De Overstap, die al verscheidene succesvolle projecten heeft opgezet om te vermijden dat jongeren weer op het slechte pad belanden. Maar misschien wil Somers ook wel die richting uit en zorgt de term ’gesloten instelling’ voor verwarring.
Ten slotte twijfelen we niet aan de goede bedoelingen van Bart Somers, maar waarom komt hij nu pas met zijn voorstel? Hij is al negen jaar burgemeester van Mechelen, en al die tijd maakte zijn Open Vld deel uit van de Vlaamse regering. In die periode had hij veel betere hefbomen om dit soort beslissingen te forceren. Nu hij zijn plan lanceert vanuit de oppositie, lijkt het veel minder kansrijk.
Hoe dan ook, de federale en Vlaamse overheden moeten er zeer dringend voor zorgen dat er genoeg plaatsen zijn voor jongeren in gesloten instellingen. Maar daarnaast moeten ze minstens even dringend ook betere opvangmogelijkheden creëren voor de vele jongeren met psychische klachten en opvoedingsproblemen, die nu de gesloten instellingen bevolken. Als dat probleem is opgelost, wordt trouwens meteen ook het tekort aan plaatsen aanzienlijk minder acuut.
door Lex MOOLENAAR
Reacties