Wat een in-in-intriest spektakel
gisteren in de Wetstraat. Zouden de
dames en heren ministers en partijvoorzitters
eigenlijk beseffen welke
indruk ze maken op de bevolking en in
het buitenland? Iemand moet ze toch
eens duidelijk maken dat ze helemaal
verkeerd bezig zijn. Dat ze zichzelf
belachelijk maken en het land erbij.
Deze staat begint meer en meer op een
bananenrepubliek te gelijken.
Wat is het beeld dat van gisteren blijft hangen?
’s Morgens lijken de plooien gladgestreken in
de meerderheid. De ongewone brief van Leterme
de dag voordien wordt met de mantel der liefde
bedekt. “Hij was te goeder trouw”.
De premier en Jo Vandeurzen hadden hun antwoorden klaar voor de vragen ’s namiddags in het parlement. Dat zou wel loslopen. Maar de heren kwamen niet. Ze hadden lucht gekregen van een vernietigend schrijven van het Hof van Cassatie, met veel graagte voorgelezen door Herman De Croo in de Kamer, ook al stond er boven: “Persoonlijk en vertrouwelijk aan de Kamervoorzitter”.
De inhoud ontplofte als een atoombom onder de wachtende volksvertegenwoordigers: de regering heeft wel degelijk geprobeerd om het Fortisarrest naar haar hand te zetten, althans zo beweert de hoogste rechter van het land.
In ieder ander beschaafd land ter wereld dient de eerste minister dan ogenblikkelijk zijn ontslag in. Ook indien hij niet persoonlijk betrokken is bij die onwelriekende demarches. De premier is verantwoordelijk voor zijn regering én voor zijn medewerkers.
In België niet dus. Hier begint dan het gemarchandeer. “Als die gaat, dan moet die en die mee.” Kwestie van elke regeringspartij mee in de modder te trekken. Politieke evenwichtsoefeningen noemt men dat. Het gevolg was een urenlange chaos, een slecht geschreven politieke vaudeville.
De geruchten die uit de Wetstraat 16 sijpelden waren niet fraai. Ze wezen allemaal in de richting van een eerste minister die niet wilde wijken. Althans niet alleen. Jo Vandeurzen daarentegen wou als minister van Justitie wél zijn verantwoordelijkheid opnemen, maar die mocht dan weer niet indien ook Didier Reynders niet wou gaan.
Wij hebben in het verleden nooit lichtzinnig om het ontslag van ministers geroepen, laat staan dat van een hele regering. Het land is zelden gediend met een politieke crisis. Maar er zijn grenzen. En die zijn deze keer bereikt, ver overschreden zelfs. Yves Leterme won de verkiezingen met één zinnetje: “Wie gelooft die mensen nog?” Hij had het dan over de paarse meerderheid, en in het bijzonder over Guy Verhofstadt. Ik ben ervan overtuigd dat heel veel mensen vandaag diezelfde vraag stellen over Yves Leterme.
Wat de voorbije dagen gebeurd is, kan niet in een rechtsstaat. Ministers of hun medewerkers, die rechters trachten te beïnvloeden, en daar vervolgens niet de nodige gevolgen willen van dragen, dat voedt de anti-politiek en ondermijnt het wettelijk gezag.
Yves Leterme had vanaf het eerste moment dat hij hoorde van de telefoontjes aan de rechterlijke macht zijn conclusies moeten trekken. Dát zou hem gesierd hebben. Bovendien moest hij toen al beseft hebben dat deze zaak toch zou uitkomen.
Maar hij bleef tegenspartelen, happend als een vis op het droge, en dat leverde een wansmakelijk spektakel op dat in niets nog te maken heeft met goed bestuur, dé verkiezingsslogan van Yves Leterme. Cynischer kan het haast niet.
door Paul GEUDENS
De premier en Jo Vandeurzen hadden hun antwoorden klaar voor de vragen ’s namiddags in het parlement. Dat zou wel loslopen. Maar de heren kwamen niet. Ze hadden lucht gekregen van een vernietigend schrijven van het Hof van Cassatie, met veel graagte voorgelezen door Herman De Croo in de Kamer, ook al stond er boven: “Persoonlijk en vertrouwelijk aan de Kamervoorzitter”.
De inhoud ontplofte als een atoombom onder de wachtende volksvertegenwoordigers: de regering heeft wel degelijk geprobeerd om het Fortisarrest naar haar hand te zetten, althans zo beweert de hoogste rechter van het land.
In ieder ander beschaafd land ter wereld dient de eerste minister dan ogenblikkelijk zijn ontslag in. Ook indien hij niet persoonlijk betrokken is bij die onwelriekende demarches. De premier is verantwoordelijk voor zijn regering én voor zijn medewerkers.
In België niet dus. Hier begint dan het gemarchandeer. “Als die gaat, dan moet die en die mee.” Kwestie van elke regeringspartij mee in de modder te trekken. Politieke evenwichtsoefeningen noemt men dat. Het gevolg was een urenlange chaos, een slecht geschreven politieke vaudeville.
De geruchten die uit de Wetstraat 16 sijpelden waren niet fraai. Ze wezen allemaal in de richting van een eerste minister die niet wilde wijken. Althans niet alleen. Jo Vandeurzen daarentegen wou als minister van Justitie wél zijn verantwoordelijkheid opnemen, maar die mocht dan weer niet indien ook Didier Reynders niet wou gaan.
Wij hebben in het verleden nooit lichtzinnig om het ontslag van ministers geroepen, laat staan dat van een hele regering. Het land is zelden gediend met een politieke crisis. Maar er zijn grenzen. En die zijn deze keer bereikt, ver overschreden zelfs. Yves Leterme won de verkiezingen met één zinnetje: “Wie gelooft die mensen nog?” Hij had het dan over de paarse meerderheid, en in het bijzonder over Guy Verhofstadt. Ik ben ervan overtuigd dat heel veel mensen vandaag diezelfde vraag stellen over Yves Leterme.
Wat de voorbije dagen gebeurd is, kan niet in een rechtsstaat. Ministers of hun medewerkers, die rechters trachten te beïnvloeden, en daar vervolgens niet de nodige gevolgen willen van dragen, dat voedt de anti-politiek en ondermijnt het wettelijk gezag.
Yves Leterme had vanaf het eerste moment dat hij hoorde van de telefoontjes aan de rechterlijke macht zijn conclusies moeten trekken. Dát zou hem gesierd hebben. Bovendien moest hij toen al beseft hebben dat deze zaak toch zou uitkomen.
Maar hij bleef tegenspartelen, happend als een vis op het droge, en dat leverde een wansmakelijk spektakel op dat in niets nog te maken heeft met goed bestuur, dé verkiezingsslogan van Yves Leterme. Cynischer kan het haast niet.
door Paul GEUDENS
Waar ik niet bij kan is het volgende: als Leterme het gerecht heeft willen beinvloeden waarom in hemelsnaam dan schriftelijk. Een klein kind, en zekere een premier en zijn raadgevers, weet dat het geschreven woord bewijskrachtig is. Als hij werkelijk, slechte, bedoelingen had waarom dan niet onder 4 ogen gepraat (dat kan je naderhand nog ontkennen).Of had hij het werkelijk goed voor met de gedupeerde spaarders en wou hij de best mogelijke oplossing nastreven? Een ander gezichtspunt dan, geloof nooit dat de premier hierin solo-slim gespeeld heeft en zonder enige consultatie. Willen dan al die mensen eens opstaan en verduidelijken graag.
Geplaatst door: Marcus G | 19/12/08 om 11:29
Leterme heeft nooit de rechterlijke macht schriftelijk beinvloed. Hij heeft het zelfs niet gedaan. Het is zijn kabinet dat mondeling dat spelletje speelde. En neem maar gerust aan ook andere monden. Neemt niets weg aan zijn verantwoordelijkheid en die van andere ministers, een kabinet is een onderdeel van een minister niets anders.
Hij heeft enkel een brief gemaakt tegen iemand met wie hij de nacht ervoor en erna aan het wijn zuipen was. Daarin verklaart hij ontoerekenigsvatbaar te zijn. In een proces dat nu ook loopt is zulke brief het verschil tussen internering en levenslang. Al waanzinig en absurd op zichzelf. Maar blijkbaar hangt er teveel aan macht en geldbelang om waanzin en absurditeit niet verder te lanten regeren.
Als het gaat over Leterme in een gesticht te steken zou er wel iets meer nodig zijn. Maar het gaat over iets anders nl van Belgie een gekkenhuis maken. En daar heeft men al te lang over getwijfeld.
Geplaatst door: Emmanuel Paulus | 19/12/08 om 11:56
Eén zinnetje:"wie gelooft deze mensen nog" maar....bespaar ons a.u.b. om Leterme door Verhofstadt te vervangen !!!
Leterme heeft nù reeds bijna 2 jaar een mission impossible waarbij niet enkel de Walen maar óók de VLD met alle plezier op de rem gaan staan !!!
Verhofstadt en zijn blauwe lakeien hebben al het geld dat J.L. Dehaene had bespaard in 9 jaar opgesoupeerd en verder ALLE problemen voor zich uitgeschoven of als lijken in kasten geduwd !!!
En doe nù a.u.b. niet alsof er tot vorige week wél scheiding der machten bestond...zolang rechters een politieke lidkaart moeten hebben 'politiek benoemd op voorspraak' is er in dit land GEEN scheiding der machten!!!
Nooit gezien...ongehoord ???
Déjà -vu...
Vélen zijn het misschien al vergeten maar Verhofstadt 'de Toscaanse rampspoed' heeft het indertijd zó 'geregeld' dat het proces tégen het Vlaams Blok in Gent plaatsvond !!!
Geplaatst door: De Koning Robert | 19/12/08 om 12:45
Leterme is al enkele malen opgestapt, maar federale verkiezingen waren en blijven momenteel taboe wegens de onmogelijkheid na het negeren van het BHV-arrest. Hij blijft de gijzelaar om de democratische schijn van deze bananenmonarchie nog enigszins te redden. Nu ook deze democratische schijn flagrant ten gronde is gericht kan het failliet van België meteen ook worden erkend. Misschien wil Reynders nog als voorzitter van de grootste fractie nog wat regeringsleider spelen, maar zelfs letterlijk wordt het Fortis-debacle de financiële 'dood'steek voor België.
Geplaatst door: pol | 19/12/08 om 15:23
de bloedhonden van de media type polspoel en desmet;de vadder en de rotte tand van kanaal z die zijn de schande van belgie.ongehoord hoe zij leterme aan het kruis nagelen zonder echt bewijs.In belgie is men onschuldig tot het tegendeel bewezen wordt en aanwijzingen zijn geen nbewijzen.Peter noels van Petercam had het juist bij ohara gisteren .de politiek ondergraaft de belgische financies en economie met al hun spelletjes.
Geplaatst door: peeters j | 19/12/08 om 17:23
Leterme, ik maak er geen woorden meer aan vuil....zeer spijtig dat hij ons land zo een reputatie geeft, ik ben beschaamd.
Geplaatst door: gerard | 19/12/08 om 18:38
En zeggen dat wij deze maffiosi zelf gekozen hebben.
Kunnen wij niet beter onmiddelijk Di Rupo als Premier nemen, dan is de komedie pas kompleet.
Geplaatst door: Beschaamd om belg te zijn | 20/12/08 om 01:02