Gokverslaving sterker bestrijden
Vorige maand zijn in België 520 ondernemingen failliet gegaan. In de afgelopen drie maanden werden 2.074 faillissementen geteld. Daar zitten ongetwijfeld geen casino’s tussen, want die hebben vorig jaar een fameuze omzet gedraaid. Waar ze in 2004 nog afklokten op 43 miljoen euro sloten ze eind 2007 de boeken met een zakencijfer van gezamenlijk 115 miljoen euro. Naast die grote casino’s zijn er nog bijna 200 kleinere speelhallen actief en staan er duizenden bingokasten en jackpots in cafés. De staat verdient daar goed geld aan. De fiscus roomt 33 procent van het totale spelvolume van de casino’s af.
Naast dit erkende circuit biedt ook het illegale zijn diensten aan, met een ruime keuze aan kansspelen. Hoeveel geld daarin omgaat is niet te schatten, maar alle experts zijn het erover eens dat het veel is. De verleiding om een slag te slaan is bijzonder groot, maar de verliezers zijn hoger in aantal dan de winnaars. Zeker in het clandestiene gokwereldje in de grootstad én op de boerenbuiten, waar de organisatoren niet terugdeinzen om spelkaarten te merken of te knoeien met de teerlingen. Spelers krijgen soms hun winst niet uitgekeerd. Wat dan? Naar de politie gaan en klacht indienen? Als je zelf illegaal bezig bent en vervolging dreigt? Neen, toch. Betalen en zwijgen is de boodschap.
De keerzijde van de medaille is verslaving aan die kansspelen. Het aantal gokverslaafden wordt in België geraamd op 120.000, onder wie zo’n 20.000 ziekelijk verslaafden. Dat zijn mensen die hulp nodig hebben en hulp zoeken om van hun verslaving af te raken of hun gedrag min of meer in de hand te houden. Ruim 5.000 onder hen hebben zich op eigen verzoek via de Kansspelcommissie de toegang tot de casino’s laten verbieden. Dit betekent echter niet dat ze geen andere wegen zoeken om te kunnen gokken. Via het internet bijvoorbeeld, waar veel mogelijkheden zijn. Echt zware gokkers dreigen helemaal te verdwijnen in het illegale circuit. Dan wordt de miserie alleen nog maar erger, want dan komen ze in rechtstreeks contact met de georganiseerde misdaad.
De consumentenorganisatie Oivo heeft in 2006 een onderzoek uitgevoerd over goksverslaving bij 2.300 jongeren tussen 10 en 17 jaar. Daarbij zijn onthutsende resultaten aan het licht gekomen. Twee op de vijf hadden al voor geld gespeeld, met gemiddeld 6,5 euro per maand. Sommigen hadden er 40 euro voor over. Slechts 2 procent bleek zich bewust te zijn van het gevaar voor afhankelijkheid van kansspelen. Oivo waarschuwde voor een domino- effect waarbij die afhankelijkheid de eerste stap is naar afhankelijkheid van alcohol en drugs.
Tegenwoordig is pokeren erg populair aan het worden. Vooral bij jongeren. Soms loopt de inzet hoog op. Pokeren voor geld is enkel toegelaten in de negen erkende casino’s. Elders is het verboden, net als gewoon kaartspelen voor geld, al wordt dit oogluikend toegelaten omdat de inzet haast altijd zeer beperkt is. In Nederland heeft de helft van de jongeren tussen 15 en 25 jaar al gepokerd. Voor België bestaan voorlopig geen ramingen maar volgens Marc Callu van de Kansspelcommissie zal het hier niet anders zijn.
Verslaving moet worden bestreden en zoveel mogelijk voorkomen door intensievere begeleiding van jongeren. Met meer middelen en mensen zou de Computer Crime Unit in staat zijn om de illegale internetcasino’s met Russische roots doeltreffend te bestrijden. Ook de providers kunnen hun bijdrage leveren. En de aanwezigheid van een lunapark in de buurt van een school is in elk geval veel zorgwekkender dan die van een snoepwinkeltje.
door Dirk Castrel



Het probleem wordt groter en groter, ik kom iedere week steeds meer poker verslaafden tegen in me zelfhulpgroep en dan ook veel die via internet spelen.
http://www.nooitmeergokken.nl/home
Geplaatst door: druifje | 1/03/09 at 00:06