In Charleville-Mézières is na twee
maanden het doek gevallen over het
proces tegen Michel Fourniret en zijn
echtgenote Monique Olivier. Het verdict
was voorspelbaar. De hoofdbeklaagde
zal de rest van zijn leven in de cel
doorbrengen. Logisch natuurlijk. Als
iemand als Fourniret nog ooit kan
vrijkomen, dan kunnen we maar beter
gewoon de poorten van alle gevangenissen
openzetten.
In het vooruitzicht van de superministerraad
van vrijdag heeft Laurette
Onkelinx gisteren een sociaal offensief
geopend. “De socialisten zijn niet in de
regering gestapt om de staat te hervormen
of om de begroting op te stellen.
Wij zijn er voor het sociale.” Zij voegt
er meteen formeel aan toe dat er geen
staatshervorming komt wanneer er geen
sociale hervorming inzit.
In de Kamer van Volksvertegenwoordigers
hing gisteren de sfeer van de
grote dagen. Massale persbelangstelling,
de publiekstribunes afgeladen
vol. De Vlaamse partijen zouden de
splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde
op de agenda plaatsen en de Franstaligen
zouden de stemming blokkeren.
Er hing elektriciteit in de lucht. De
zoveelste communautaire confrontatie
zou vonken geven. De zitting begon met een warrige
en woelige discussie over de agenda, waarbij
meerderheid en oppositie elkaar met procedures
en voorstellen om de oren sloegen. Een vreemde
bedoening waar oningewijden in de parlementaire
gebruiken - én zoals ze eerlijk toegaven, ook sommige
Kamerleden - op de duur niet meer wijs uit
raakten. B-H-V kwam uiteindelijk achteraan op de
agenda terecht. Nachtwerk dus. Uit vrees voor chaotische
toestanden als B-H-V aan bod kwam, wilde
de meerderheid eerst de programmawet afwerken,
met de verhoogde sociale uitkeringen en de fiscale
verlagingen. Een fraai schouwspel was het alweer
allerminst. De Vlaamse oppositie vermoedde manoeuvres
voor een uitstel van B-H-V tot volgende
week. Opnieuw wat tijd gewonnen voor de onderhandelde
oplossing.
Brussel-Halle-Vilvoorde, hét politieke
thema van het moment, ligt op het
snijpunt van ingewikkelde Belgische
bevoegdheidslijnen. Wil de federale
overheid een oplossing doordrukken,
dan heeft zij de hulp en de goedkeuring
van de Vlaamse overheid nodig. Neem
nu de benoeming van de burgemeesters
in de faciliteitengemeenten Kraainem,
Wezembeek-Oppem en Linkebeek. Dat
is een voorafgaandelijke eis van de Franstaligen
om tot splitsing van het kiesarrondissement te
kunnen overgaan. Maar het is een zuiver Vlaamse
zaak. Stel dat premier Leterme op de vraag van de
Franstaligen wil ingaan, dan moet hij rekenen op
de goodwill van de Vlaamse regering.
