Alles begint vierkant te draaien in
dit land. We hebben nog geen uitzicht
op een nieuwe regering omdat voor de
communautaire twistpunten zelfs nog
geen begin van oplossing is gevonden.
Die communautaire tegenstellingen
manifesteren zich nu ook bij de
organisatie van de verkiezing van Miss
België. Dat moet in december
gebeuren. Maar waar? In Antwerpen of
in Charleroi? RTL-TVi en VT4, de twee
tv-stations die de verkiezing uitzenden, raken het
maar niet eens over de plaats. Bijgevolg kan er
geen datum worden vastgelegd en al evenmin een
geschikte locatie. Zo’n marginaal dispuut zal niet
in Hertoginnedal worden beslecht, maar als
illustratie van de communautaire strijd is het wel
leuke anekdote.
In het Oudergemse kasteel is het intussen
rustig. De formateur en zijn medewerkers houden
er weliswaar nog kantoor, maar Leterme heeft zijn
contacten met de voorzitters van de oranje-blauwe
partijen elders in de stad. Discreet, niet onder de
lenzen van de camera’s. Tegen donderdag of
vrijdag moet hij klaar zijn met een nota en met
concrete voorstellen voor het communautaire luik.
Krijgt hij over dit voorontwerp van regeerakkoord de
zegen van de partijvoorzitters, dan kan het
formatieberaad doorstarten en wordt in hoog tempo
onderhandeld tot de finish.
Alles hangt af van het oordeel dat de Franstalige partijvoorzitters vellen. Die hebben gisteren de koppen bijeen gestoken over de communautaire knelpunten, vooral over het Vlaamse eisenpakket. De kopstukken van PS en Ecolo zaten mee aan tafel, twee partijen die niet betrokken zijn bij de onderhandelingen.
Officieel, zo heette het toch, ging het om een louter informatief gesprek. Een gezamenlijke reactie van de Franstalige partijen komt er pas als ze de nieuwe nota van de formateur hebben gelezen. MR en cdH ontkenden dat ze om eventuele steun van PS en Ecolo hebben gevraagd voor het leveren van de tweederdemeerderheid voor de staatshervorming. Joëlle Milquet voegde er cynisch aan toe dat de bijeenkomst niet diende ”om dingen vooruit te helpen die wij niet willen”. Duidelijker kon ze zich nauwelijks uitspreken.
Als de formateur stilletjes gehoopt had op een lichtpuntje, kon hij die hoop onmiddellijk weer opbergen. Het mag klaar zijn, van enige opening was gisteren niks te merken. Integendeel. De Franstaligen beweren dat er geen Franstalig front is. Natuurlijk is dat er wel. Het ligt nogal voor de hand dat MR-FDF en cdH hun communautaire eisen niet zullen temperen als ze de oppositiepartijen ter hulp roepen. Dat kan nooit leiden tot minder, maar wel tot méér. Het zou onvoorstelbaar zijn als ze de lat lager zouden leggen dan hun concurrenten, zeker niet met de regionale verkiezingen van 2009 in aantocht.
De MR is aan handen en voeten gebonden door het kartel met het FDF van Olivier Maingain, van wie niet de minste inschikkelijkheid moet worden verwacht. In deze omstandigheden zullen de Franstaligen partijen geen millimeter toegeven. De bijeenkomst bij Didier Reynders was bedoeld om de positie van de onderhandelende partijen tegenover de Vlaamse onderhandelaars te verstevigen. Die doelstelling is dinsdag, 21 augustus 2007, bereikt en dat voorspelt weinig goeds voor het verdere verloop van het formatieberaad, dat al een lijdensweg was en van het ene incident in het andere sukkelde.
Dirk Castrel
Alles hangt af van het oordeel dat de Franstalige partijvoorzitters vellen. Die hebben gisteren de koppen bijeen gestoken over de communautaire knelpunten, vooral over het Vlaamse eisenpakket. De kopstukken van PS en Ecolo zaten mee aan tafel, twee partijen die niet betrokken zijn bij de onderhandelingen.
Officieel, zo heette het toch, ging het om een louter informatief gesprek. Een gezamenlijke reactie van de Franstalige partijen komt er pas als ze de nieuwe nota van de formateur hebben gelezen. MR en cdH ontkenden dat ze om eventuele steun van PS en Ecolo hebben gevraagd voor het leveren van de tweederdemeerderheid voor de staatshervorming. Joëlle Milquet voegde er cynisch aan toe dat de bijeenkomst niet diende ”om dingen vooruit te helpen die wij niet willen”. Duidelijker kon ze zich nauwelijks uitspreken.
Als de formateur stilletjes gehoopt had op een lichtpuntje, kon hij die hoop onmiddellijk weer opbergen. Het mag klaar zijn, van enige opening was gisteren niks te merken. Integendeel. De Franstaligen beweren dat er geen Franstalig front is. Natuurlijk is dat er wel. Het ligt nogal voor de hand dat MR-FDF en cdH hun communautaire eisen niet zullen temperen als ze de oppositiepartijen ter hulp roepen. Dat kan nooit leiden tot minder, maar wel tot méér. Het zou onvoorstelbaar zijn als ze de lat lager zouden leggen dan hun concurrenten, zeker niet met de regionale verkiezingen van 2009 in aantocht.
De MR is aan handen en voeten gebonden door het kartel met het FDF van Olivier Maingain, van wie niet de minste inschikkelijkheid moet worden verwacht. In deze omstandigheden zullen de Franstaligen partijen geen millimeter toegeven. De bijeenkomst bij Didier Reynders was bedoeld om de positie van de onderhandelende partijen tegenover de Vlaamse onderhandelaars te verstevigen. Die doelstelling is dinsdag, 21 augustus 2007, bereikt en dat voorspelt weinig goeds voor het verdere verloop van het formatieberaad, dat al een lijdensweg was en van het ene incident in het andere sukkelde.
Dirk Castrel
Waarom roept Leterme niet ALLE Vlaamse partijen bijeen om de positie van de onderhandelende partijen tegenover de Franstaligen te vertevigen ?
Geplaatst door: Vansanten Martin | 22/08/07 om 11:16