Leterme is mislukt en gaat voorlopig postvatten aan de zijlijn. Zo’n opdracht tot een goed einde brengen kan uitsluitend als er aan de andere kant van de onderhandelingstafel goede wil aanwezig is. Die was er van in het begin niet. CdHvoorzitster Joëlle Milquet stak van bij de start stokken in de wielen. Leterme heeft elke mogelijkheid aangegrepen om de Franstaligen en alweer vooral Milquet tot andere gedachten te brengen, maar is daar helaas niet in geslaagd. Als zij van bij de aanvang van het beraad niets voelde voor de oranje-blauwe formule, had ze het beter meteen gezegd. Dan was veel ellende en nutteloos gepraat vermeden.
Voor Leterme werd de hopeloze situatie stilaan gevaarlijk. Nog langer aandringen, nog meer nachtelijke vergaderingen zou op de duur het beeld doen ontstaan dat hij zich in onmogelijke bochten aan het wringen is om de Franstaligen over de brug te krijgen. Dan groeit het vermoeden dat toegevingen niet zullen uitblijven. Zijn reputatie zou gevaar lopen op averij. Sommige Franstaligen hadden de operatie beschadiging trouwens al ingezet. Leterme heeft gewerkt tot evident werd aangetoond dat hij niet mocht lukken. De cynische uitspraak van Milquet, dinsdag na de bijeenkomst van de Franstalige partijen ”dat zij hier niet was om dingen te doen vooruitgaan die ze niet wilde”, was een duidelijk signaal: ze zou haar starre houding niet wijzigen.
Het communautaire programma van het kartel en van Open Vld is ambitieus, maar het is op een onaanvaardbare manier belachelijk gemaakt en afgeblokt met het doelbewuste lek in Le Soir. Milquet speelde niet alleen dwarsligger op communautair vlak, ook over de meeste andere thema’s op de onderhandelingstafel nam ze sterk afwijkende posities in. Ze staat aan de linkerkant van het politieke spectrum en leunt zeer dicht aan bij de standpunten van de PS.
Dan wordt het erg moeilijk om een centrumrechtse coalitie tot stand te brengen. Ze is aan de onderhandelingen begonnen als cdHvoorzitster, maar dan tot periscoophoogte opgedoken als een onderzeëer van de PS om de boel te torpederen. Op communautair vlak zijn de Vlamingen ditmaal echter niet gezwicht.
De patstelling is nu totaal. Het formatieberaad heeft niets opgeleverd, maar het zal sporen en kwetsuren nalaten. Wie in de toekomst met een cdH’er aan tafel zit, zal rekening moeten houden met de onberekenbare bokkensprongen van deze partij en met haar schijnmanoeuvres. Hoe dan ook, het Vlaams front vertoont na de eerste episode van de formatie geen barsten: de splitsing van Brussel- Halle-Vilvoorde én een ingrijpende staatshervorming blijven overeind. Zoniet komt er geen nieuwe federale regering. Het is nu aan de Franstaligen om deze quasi uitzichtloze crisis te bezweren door zelf de situatie te deblokkeren en de formatie weer vlot te trekken. Als ze menen dat dit mogelijk is met een nieuw salvo ‘nons’, is dat een grove misrekening.
Dirk CASTREL



hoe een partijtje van +/- 6%, op nationaal vlak, een land lam kan leggen!! Ongehoord gewoonweg,Schaf de hele handel van alarmbelprocedure etc. dan ook maar meteen af...
Dat de rtbf die memorabele reportage maar niet verloren legt.
Luc
Geplaatst door: luc | 24/08/07 om 09:19