Verklikt

Wel het zijn me een paar weken geweest zeg. Waar zal ik beginnen, wel ik woonde dus bij die Cubaanse familie. Een vriend vroeg me of ik zin had om mee te gaan naar Havana om mee te gaan met de één mei-stoet. De dag ervoor zouden we al vertrekken om zeker op tijd te zijn aan de Plaza de la Revolucion. Zeker omdat iedereen aan het speculeren was dat Fidel Castro er zou zijn. Dus de dag ervoor sta ik klaar om te vertrekken en ik vertel tegen de mensen in het huis waar ik woonde dat ik naar Havana zou gaan en dat ik een spandoek zou meenemen waar op zou staan in het spaans "leve Fidel, leve Raul, vrijheid voor Nikki".

Dit was als grap bedoeld want ik weet ook wel dat ik dit niet kan doen, ik zou daarmee in de gevangenis kunnen belanden. Ik vertrek naar Havana en nog geen uur na mijn vertrek is de Staat op zoek naar mij, ze zoeken mijn Cubaanse vrienden op en vragen waar ik ben en of het waar is dat ik ga demonstreren.

Niemand wist dat ik naar Havana ging. Enkel die familie. Ik had tegen niemand niks gezegd over die spandoek, enkel bij die Cubaanse familie. Het werd me dus al snel duidelijk dat deze familie mij in huis hield om mijn doen en laten te kunnen doorspelen aan de Cubaanse Staat.

Dan denk je dat de mensen je willen helpen, maar eigenlijk is het allemaal voor eigenbelang, weet je het ergste hier in Cuba is dat je nooit echt weet wie je vrienden zijn, want je beste vriend kan je grootste vijand zijn. Je kan niemand vertrouwen, je moet altijd opletten wat je zegt, met wie je praat, enz.

Zoektocht naar een appartement
Dus nadat ik terug was van Havana ben ik heel teruggetrokken beginnen leven, ik zei enkel nog goeiedag, at niet meer bij hen, overdag ging ik bij iedereen rondvragen of ik soms ergens een kamer kon huren en 's avonds laat ging ik stilletjes het huis binnen en ging dadelijk slapen zodat ze me geen vragen konden stellen.

De zoektocht naar een appartementje hier in Cuba is geen makkie, jongens zeg. In België open je de krant en daar heb je alle mogelijke huizen, appartementen, studio's voor welke prijs dan ook, hier dus niet. Ik had dan nog wat nadelen ook, want ik ben eerst en vooral buitenlandse, het is illegaal om aan buitenlanders te verhuren, voor lange tijd willen de mensen geen appartement verhuren en de zomer staat voor de deur dwz dat van juni tot september in heel Varadero elk appartement, bed of huis wordt verhuurd aan de Cubanen die hier dan op vakantie komen.

Er zijn Cubanen die verhuizen naar familie in een andere stad of dorp om hun huis die periode te kunnen verhuren dus je kan je wel indenken hoe het is. Sowieso zijn de Cubanen bang om mij in huis te nemen, want ik ben buitenlandse en ik ben niet legaal in het land. Ik ben dan naar de immigratiedienst gegaan om te vragen wat ik moet doen want ik moet ergens toch kunnen wonen waar ik tenminste mijn eigen plekje heb zonder dat ik andere mensen moet storen, waar ik mijn eigen potje kan koken enz.

De immigratiedienst zei me dat ik zelf moest zoeken naar een plaats, maar ze zei wel dat als het illegaal is, ze dat zouden tolereren. Maar zeg dat maar eens tegen die Cubanen. Ze vragen me wat ik hier doe en dan doe ik mijn verhaal en dan zeggen ze dat het niet gaat, te ingewikkeld die hele zaak van mij.

Uit het huis gezet
Ondertussen blijf ik dus bij die Cubaanse familie waar ik me helemaal niet meer goed voel. Ik kan niet tegen mensen die lachen in je gezicht en je dan in de rug steken. En dus zal ik waarschijnlijk niets meer opbrengen voor die familie want ze kunnen niets meer aan de staat informeren over mij en op een donderdagmorgen, out of the blue, zeggen ze mij, zonder boe of bah, je hebt tot zondag om iets anders te zoeken want dan moet je eruit!

Tof zeg, wetende hoe moeilijk het is om iets te vinden in deze periode en wetende van accident en al de problemen die ik hier al heb doorstaan door het ongeluk. Ik bel iedereen die ik ken op en vraag of ze me kunnen helpen iets te zoeken want alleen is het mij niet gelukt, ik ga de straat op en vraag jan en alleman of ze iemand kennen die verhuurd maar de dagen gaan voorbij en we vinden niets. Zondagmiddag sta ingepakt klaar niet wetende waar naartoe.

Een vriend zou me komen ophalen want we zouden eerst nog in Santa Martha proberen iets te vinden, ik ga eerst nog even naar een winkeltje een cola halen voor die vriend als er een neef van een vriendin net achter me staat aan te schuiven. Wat een mirakel want ik zocht al een tijdje de nummer van die vriendin want die had ik niet en ik wist ook niet waar zij woonde in Santa Marta.

Enfin, ik doe mijn verhaal aan hem en hij geeft me haar nummer en ook gelijk de zijne voor als ik geen oplossing vind tegen de avond zodat hij me zeker iets zou kunnen bezorgen, ook al was het maar voor die avond alleen. Ik bel haar op en we gaan daar in het dorp net na Varadero op zoek bij mensen waarvan zij weet dat ze verhuren. We zoeken nog bij andere maar ofwel veel te duur ofwel willen ze niet verhuren. Mijn vriendin zegt me dat haar oom ook wel een kamer heeft, maar dat hij dat veel te duur wil verhuren. We gaan toch eens kijken en gelukkig is de tante er. Die vindt het geen probleem en ik mag er direct instappen.

Echt wel op het laatste moment nog iets gevonden. Nu woon ik in het volgende dorpje na Varadero, ik heb mijn eigen kamer en badkamer, ik moet niemand storen, ik heb zelfs tv en warm water, echt luxe en het zijn toffe mensen, allemaal families maar waarvan ik weet dat ze van mij niets willen. Ik voel me hier echt wel veel beter dan waar ik was, zonder al te veel mensen die je in het oog houden en je constant vragen stellen om van alles van je te weten te komen. Ik voel me een beetje geruster en relaxed.

Tot gauw.

Comments

[Geplaatst door: astrid]

Hoi Nikki,

Tof dat je een goede woonplek hebt kunnen vinden. Ik hoop voor je dat de rest nu ook een beetje gaat lukken.
Ook alle goede dingen komen te gelijk! Vast wel!

gr Astrid

[Geplaatst door: Miguel]

Nikki,

Ik ben blij dat je een plaats gevonden hebt. Af en toe kom ik je blog lezen. Ik hoop dat je spoedig in België kunt zijn en de rug terugkeren aan deze slechte ervaring. Ondertussen probeer het goed in te zien, je bent dicht bij de zee (hoe ik Portugal mis!!!!!) en je bent weg van al deze stress hier in België. Probeer het te zien als een Time Out (als het mogelijk is...)

Groetjes uit Mechelen en mijn excuses voor mijn schrijffouten. Portugees is mijn moedertaal...

[Geplaatst door: caroline]

aan alle bezoekers van de weblog van nikki willen we graag meedelen dat ze al een tijd sukkelt met haar gezondheid en enkele weken is opgenomen in het ziekenhuis met een zware nier-infectie. Deze zou nu onder controle zijn zodat we hopen dat ze kortelings het ziekenhuis mag verlaten.Wij zijn dan ook vooral het gast-gezin en alle vrienden die haar helpen enorm dankbaar voor hun hulp en steun. Er is zelfs iemand, voor een eenenhalf uur durend bezoek, geweest van de Belgische ambassade vanuit Havanna

Vele mensen vragen ons om nieuws van haar.Nog even geduld, zodra ze beter is zal ze zich zeker weer melden via deze weblog. vriendelijke groeten, moeder van nikki.

[Geplaatst door: René]

Caroline,
Nu is het al lang stil rond Nikki.
Toch geen verwikkelingen?

[Geplaatst door: deconinck nancy]

Ongeveer een jaar geleden las ik een verhaal over een meisje dat eens iets anders wilde in haar leven even er uit zijn, op vakantie gaan wel ik was er enorm van ontdaan wat er is gebeurd met nikki . Mijn vriend vertrekt in januari/februari naar cuba de exacte locatie weet ik nog niet maar zijn medereiziger hoorde mijn verhaal (over nikki) en hij zei direct we gaan haar bezoeken ! Ik hoop van harte dat het niet zal nodig zijn en dat ze gezond en wel terug bij haar familie in belgie is , ik zal jullie volgen hopelijk is ze ondertussen thuis :) veel moed nikki

[Geplaatst door: veronique van hecke]

Hey Nikki,

Al een tijdje dat ik niets meer verneem van jou. Is alles oke met je gezondheid? Ik wens je veel sterkte!!!
Je ex collega Veronique