De meeste lezers die me een e-mail sturen, vragen me steeds wat ik in Cuba doe. Naar het strand ga ik niet meer. Het is zelden dat je me daar zal zien, want ik ben dat beu gezien. Dit is iets anders dan een vakantie, hé. Overdag ga ik wel eens wandelen of ga ik op bezoek bij Cubaanse vrienden. Soms komen er Belgen langs die me willen ontmoeten of wat spullen brengen. We spreken dan ergens af en gaan samen iets drinken. Op de Cubaanse televisie is er 's avonds niet zo heel veel te zien. De Cubaanse vrouwen trekken daarom de straat op of gaan bij de buren wat keuvelen. Gespreksonderwerp zijn de Cubaanse series à la 'Familie' of 'Thuis'. De kinderen spelen ondertussen baseball met een stok als bat en de mannen spelen op straat domino met een sigaar en een fles rum bij de hand.
In Cuba wordt enorm veel domino gespeeld. Soms ook voor geld. Ik heb het ook al eens geprobeerd, maar de puntenverdeling kon ik niet helemaal doorgronden.
Enfin, ik heb het meer voor gezelschapspelletjes, die vind ik superleuk. Uit België heb ik Monopoly gekregen. Dat speel ik hier regelmatig met vrienden. Het is zeer leuk om dit kapitalistische spel met de Cubanen te spelen. Ze geven zich helemaal over aan het spel en genieten van het Monopoly-geld. Grappig.
'Dokter Bibber' had ik ook, maar dat heb ik aan de Cubaanse kinderen gegeven. En dan leggen we natuurlijk af en toe eens een kaartje of spelen we UNO.
Vissen
Onlangs zijn we ook eens gaan vissen langs het kanaal. Dat was echt plezant. Ik hoop dat we snel nog eens kunnen doen. Voor ons is dat voor het plezier, maar de Cubanen doen dit om de vis te kunnen verkopen of zelf te eten. Hier hebben de meeste Cubanen geen hengel, maar doen ze het enkel met de vislijn: een leuke techniek eenmaal je het onder de knie hebt.
Ik ben pas een beginneling, toch heb ik al vijf visjes gevangen. Dat was natuurlijk niet zo goed als de professionals onder ons: een meisje van negen met elf vissen. Allemaal veel groter dan de vissen die ik heb gevangen.
Dat zijn allemaal dingen die ik in België nooit zou doen, maar hier zijn er niet zo veel mogelijkheden om je bezig te houden. Eigenlijk is het wel tof om even niet in dat gestresste wereldje te zitten waar je van het werk snelt en naar huis gaat om dan wat te fitnessen of iets te eten. Op den duur loop je jezelf voorbij.
Hier doen we ook wel eens een filmavondje. Dan gaan we allemaal in pyjama op het bed zitten en een film bekijken. Ja, ik ben een echte gezelligheidsmens.
Nieuws
Ook het nieuws probeer ik zoveel mogelijk te volgen. Maar CNN zendt echt onbelangrijk nieuws uit. Ze maken zelf nieuws om nieuws te maken en drie dagen lang gaat het dan over hetzelfde.
Wel interessant was dat Fidel Castro nog eens op televisie is geweest. Ditmaal samen met Hugo Chavez, en dat was natuurlijk het gespreksonderwerp bij de Cubanen. De video werd opgenomen toen Chavez onverwachts Cuba bezocht.
Het was drie maanden geleden dat er nog nieuws van Fidel was en iedereen was blij dat hij er nog zo goed uitzag. De Cubanen hopen dat hij er snel weer mag staan.
Waarschijnlijk heeft hij zich nog eens in de media vertoond omdat er op CNN gespeculeerd werd dat hij al dood zou zijn. In Miami zouden ze al voorbereidingen aan het treffen zijn om de dood van Fidel te vieren in een groot stadion. Persoonlijk vind ik dat toch wel zeer laag: je viert toch niet de dood van iemand; ook al is hij je grootste vijand.
Hallo Elke of Nikki,
Ik volg al een tijd je doen en laten op Cuba en ik denk dan een beetje met pijn in mijn hart aan jou.
Ook ik heb van december 1999 tot eind 2000 als reisleider in Cuba gewerkt, voor dezelfde organisatie. Ik ben net zoals jij nadien een paar keer teruggegaan op vakantie en heb toen ook wat rondgetoerd. Hetzelfde had me dus kunnen overkomen.
Daar ik ook in Cuba gewerkt en gewoond heb, begrijp ik jouw leven daar maar al te goed. Ik heb me zelfs vaak verveeld én had dan zelfs werk.
Je komt ook op de meest onverwachte momenten rare situaties tegen. Bij een ernstige operatie van mijn moeder moest ik zelfs aan de Cubaanse overheid toestemming vragen om het land te verlaten. (Ik had een verblijfsvergunning voor bepaalde duur en dan mag je niet zomaar weg)
Inderdaad is het mooi elke dag de zon en zee te zien, maar als dit dagelijks kost is, wordt dit zéér oninteressant.
Ik ben in ieder geval blij voor je dat je niet meer in de gevangenis zit, ook al zit je nu zonder officieel verblijfplaats. Cuba is de onlogica zelf. Je mag niet weg, maar je mag niets huren.
Als je je tijd wat wil verdoen, mag je steeds een berichtje sturen.
Veel moed en hopelijk mag je snel naar huis.
Veronique
Geplaatst door: Veronique Van Hooydonk | 21-2-07 om 13:14