Het jaar is voorbij en ik heb nog altijd last van mijn oogjes. Ik probeerde het zonder dokters op te lossen, maar het wordt maar niet beter. Ik moet naar een oogarts. Zo lang rondlopen met ontstoken ogen kan niet goed zijn. Ik vraag rond of iemand een oogarts kent die me kan helpen. Een vriendin wilde de volgende dag met me naar een polikliniek gaan, maar zover komt het niet. 's Avonds beginnen mijn ogen enorm te pikken en te tranen. Ik moet dringend naar het ziekenhuis.
Ik bel daarop een vriend die een vriend kent die iemand kent met een wagen. Die man belt dan een vriend van een vriend die vrienden heeft in het ziekenhuis. Enfin, uiteindelijk zijn we onderweg naar het ziekenhuis. We kloppen eerst aan bij de polikliniek in Santa Martha, het dichtsbijzijnde dorp, maar daar is geen oogarts. Dan maar naar Cardenas, een stadje op tien kilometer van Varadero.
Daar vinden we een dokter die even naar mijn ogen kijkt en dan twee soorten geneesmiddelen voorschrijft. Daarna mogen we weer naar huis.
Normaal gezien zou ik die consultatie moeten betalen, maar dankzij die vriend heb ik niets moeten betalen.
Kip en salami
Op de terugweg belt een vriendin me. Ze heeft een oogarts in Santa Martha gevonden. We halen haar thuis op en rijden richting oogarts. Hier kan je 's avonds nog bij de dokter thuis aankloppen. Als je een snelle behandeling wil, geef je hen een kip of stuk salami. Dan doen ze extra hun best voor jou.
Ik had geen salami of kip bij me, maar mijn vriendin kende een goede vriendin van de oogarts; en dat helpt ook wel. Na twee dagen moest ik terug bij haar langsgaan. Het was ietsje beter, maar de ogen waren nog steeds rood. Dus: nog twee extra dagen driemaal daags zalf smeren en geen zonlicht.
Na twee dagen moet ik terug op controle, maar eerst nog Nieuwjaar vieren. Vrienden die in het hotel werken, nodigen me uit voor de eindejaarsshow. Op die manier ben ik niet alleen thuis. Het is een leuke show en het hotel zit goed vol; veel ambiance, dus. Het nieuwe jaar gaat in en de toeters en bellen beginnen te luiden, de champagne wordt uitgeschonken. Daar gaat opnieuw een jaar.
Het was wel een leuke avond, maar toch was ik ook een beetje emotioneel. Je zit daar zonder vrienden en familie. Misschien moet ik dit nog twee keer meemaken...
Daarop zien we met een paar mensen van het hotel naar Casa de la Musica gegaan. Daar hebben we verder gefeest. Normaal mag ik niet op stap gaan, maar voor Nieuwjaar zullen ze toch een uitzondering maken, niet? Ze hebben er niets van gezegd, maar ik denk wel dat het okay zal zijn. Hoop ik.
De Casa de la Musica was een leuke plaats. Mét salsamuziek, natuurlijk. De elektriciteit is in Varadero wel een paar keer uitgevallen, maar al bij al moet je van alles het beste maken. Ik heb het in ieder geval niet te laat gemaakt. Ik had enorm veel last van de ogen en ik ben dan maar in bed gekropen.
Eén januari
Eén januari werd de 48ste verjaardag van de revolutie gevierd. 48 jaar is het dat Fidel Castra aan de macht is, maar dat werd niet echt gevierd. In Havana worden een paar concerten georganiseerd. Voorts is er niets spectaculairs. Op de Cubaanse televisie liet Castro wel weten dat zijn recuperatie langer duurt dan verwacht, maar dat hij het goed stelt. Hij hoopt snel er weer te staan voor het volk. En natuurlijk een gelukkig Nieuwjaar en 48 jaar Viva Fidel.
Ook van mij, een gelukkig Nieuwjaar en dat jullie wensen mogen in vervulling gaan.
Hey Nikki, hoop dat het ondertussen al wat beter gaat met je ogen!! Ik heb nog eens gebeld met Min. Buit. Zaken Lisbet Claesens (02/501.87.40) en heb haar eindelijk eens aan de lijn gehad en vroeg of ze het dossier nog opvolgde van jou en ze viel beetje uit de lucht, maar uiteindelijk besefte ze over wie het ging en toen zei ze dat die uitspraak al was gedaan en dat er niets meer aan te doen valt. Toen ik vertelde over je ogen en je infectie (wat ze blijkbaar nog niet wist, goede opvolging van dossier) en zei dat je geen geld had om naar oogarts te gaan zei ze langs men neusweg dat ik dan maar geld moet opsturen of familie (precies of we doen ons best niet om jou financieel te steunen) en dat als je hulp nodig hebt je naar de Belgische Ambassade moet gaan... Dus je weet wat te doen en ben eens benieuwd want daar moeten ze jou blijkbaar helpen vertelde ze me!! Heb ook gevraagd of er geen overeenkomst is met Cuba in zulke gevallen en ze zei nee, wat ik eigenlijk al wel wist maar vroeg dan of ze daar niet mee bezig zijn om te onderhandelen... ?????? Niet dus!! Weet dat ik en je andere vrienden en familie er nog steeds voor jou zijn en dat we aan je denken... Hele dikke knuffel he schatje en tot binnenkort aan de foon of op mail xxxXXXxxx
Geplaatst door: Sven De Ruysscher | 8-1-07 om 22:10
Hey Nikki,
Mijn vriendin en ik volgen al een tijd jou relaas op internet en leven echt met je mee.
In maart zijn we enkele weken in Cuba op vakantie...is er iets wat we voor jou kunnen meebrengen?
Eventueel bepaalde dingen die je familie zou willen meegeven?
Laat ons gerust iets weten moesten we je hier een plezier mee kunnen doen.
We horen het wel.
Kop op hè!
groetjes,
Peter
Geplaatst door: Peter | 22-2-07 om 16:28