Open Brief aan Bert Anciaux

Vrijdag 17 augustus geef ik een marathoninterview. Ik word dan twintig uur aan één stuk door, van acht uur ‘s morgens tot vier uur ‘s nachts, geïnterviewd door in het totaal een veertigtal denkers, die ieder om beurt een halfuur voor hun rekening nemen. De lijst van deze dappere rekruten is bijna rond en behelst diva’s als Deborah Ostrega maar ook hoogleraars als Joris Gerits. Peter Haex van Gazet Van Antwerpen komt mij ondervragen, maar ook Mark Cloostermans van De Standaard, Geert De Weyer van De Morgen, Valérie Lampereur van TV-familie, ... Een mediastunt als geen ander, al word ik desondanks voornamelijk gedreven door mijn oprechte liefde voor welsprekendheid en conversatie, twee zeldzaamheden in onze jachtige media.

Het bepaald theatrale evenement grijpt plaats in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen op de Grote Markt in Antwerpen. Een decennium of twee geleden had iedere krant een eigen redactie in het midden van de stad en liepen collega’s en concurrenten elkaar in dit prachtige, zeventiende-eeuwse handelspand dagelijks tegen het lijf. Inmiddels zijn vrijwel alle kranten- en tijdschriftenredacties naar periferieën verhuisd, waar de komst van het internet ook als een zwierdroger is beginnen inwerken op het contact tussen reporters onderling. Technologie valt niet tegen te houden, maar desondanks wordt het tijd dat dit onlangs minutieus gerestaureerde monument en zijn geavanceerde faciliteiten worden herontdekt, liefst voordat particuliere sponsorwervingsbureaus er mee aan de haal gaan…

Om een idee te krijgen van de fysieke vereisten van zo’n lang interview heb ik woensdag zelf een interview van twaalf uur non-stop afgenomen van de artiest Jan Bucquoy in café De Dolle Mol in Brussel. De onstuitbare Bucquoy, die ondanks zijn 61-jarige leeftijd nog steeds eigenhandig zijn affiches plakt, gebruikt dit café als een centrum voor een staatsgreep, maar toch werd dit oord het voorbije jaar een kleine subsidie toegekend, wat zeer bekwaam is van u, aangezien deze plek natuurlijk minder een terroristenkantoor is dan wel een springlevend gedenkteken van een ganse mensengeneratie. Hier komt nu echter mijn open vraag aan u: zou u het mij kunnen vergeven dat ik nu juist een jaar geleden, in Afrika, heel even ook bij Damienne in de slaapzak ben gekropen, en zou u mijn nu reeds legendarische marathoninterview op 17 augustus om acht uur ‘s morgens officieel willen openen als allereerste interviewer in rang?

Comments

[Geplaatst door: B.W.]

Enkele Franstalige Belgische muzikanten hebben een symbolische actie gelanceerd op de netwerksite MySpace om hun ongerustheid te uiten over de toekomst van ons land. Ze vragen alle Belgische MySpace-gebruikers om de afbeelding van hun profiel te vervangen door een Belgische vlag. "Het idee is een gevolg van de politieke actualiteit in ons land", legt Stephan Debruyne, producent van de Brusselse groep Joshua, uit. "We willen gewoon aantonen dat tegenstellingen ons land enkel verzwakken. Dit is geen politieke boodschap, we willen de mensen enkel herinneren aan het principe "eenheid maakt macht" en aan het feit dat onze verschillen net verrijkend kunnen zijn".

De boodschap lijkt zich in elk geval vlug te verspreiden onder de internetgebruikers die regelmatig op MySpace langskomen. Verschillende Belgische artiesten hebben hun profielfoto al vervangen door de Belgische driekleur. Ook de Nederlandstalige gebruikers van MySpace hebben intussen lucht gekregen van het initiatief en enkele Vlaamse groepen zoals Dez Mona en Lalalover betuigden al hun steun aan een verenigd België. Meer info op: www.myspace.com/joshuanoise.

Misschien moeten niet alleen artiesten tonen dat ze van dit land houden en het einde van België niet zien zitten. Laat iedereen die een site heeft dan ook bovenaan een Belgische vlag zetten. Ik doe mee!