Metal Maniac

FortaRock, het verslag (3): Slayer

Afsluiter van het bijzonder geslaagde FortaRock-festival in Nijmegen gisteren was het legendarische Slayer. Eerlijk: we hadden er geen goed oog in. De laatste keren dat we Tom Araya en co live aan het werk zagen, vielen ze ons tegen. Zo'n jaar geleden werden ze in Vorst Nationaal zelfs regelrecht weggespeeld door Megadeth.

Maar kijk: de tijden veranderen. Want gisteren zagen we eindelijk weer een Slayer in grootse doen. De eerste twee songs ('World Painted Blood' en 'Psychopathy Red') kwamen uit hun laatste plaat, waarna het klassiekers-tijd was: 'War Ensemble', 'Jesus Saves', 'Mandatory Suicide'... Als je de back catalogue van Slayer hebt, kan je schijnbaar achteloos de ene voltreffer na de andere afvuren. De heren hadden er ook duidelijk meer zin in dan tijdens vorige passages in de Lage Landen, en Araya was voortreffelijk bij stem. Hanneman-ersatz Gary Holt past intussen dan weer perfect in het plaatje. En het geluid was - en dat is bij Slayer ook al eens anders - dik in orde. Kortom: alle randvoorwaarden voor een sterk concert waren in orde. 'Seasons In The Abyss' kreeg een beklijvende versie mee, 'Angel Of Death' werd luidkeels meegebruld, en met 'South Of Heaven' en uiteraard 'Raining Blood' als toegiften stuurde Slayer het FortaRock-publiek bijzonder tevreden naar huis.

Eerder had Lamb of God een ijzersterk concert gegeven (dat verslag kan je hier lezen), maar Slayer bewees gisteravond dat het ook nog op dat topniveau mee kan. Oud, maar niet versleten. We zijn weer helemaal verzoend met deze band.

Ons rapport: grote onderscheiding.

(Foto Kenny Leys - geen gebruik zonder toestemming, all rights reserved)

FortaRock, het verslag (2): Lamb of God

Na Machine Head op het hoofdpodium (dat verslag kan je hier lezen), was het de beurt aan Lamb of God, als laatste band op het tweede podium van FortaRock. Dit Amerikaanse vijftal is waanzinnig populair in eigen land, maar Europa is wat achtergebleven. Waarom is niet duidelijk, want platen als 'Sacrament' en 'Ashes Of The Wake' behoren tot het beste wat de afgelopen tien jaar in metalland is verschenen. En wie de dvd 'Killadelphia' gezien heeft, weet dat de LOG'ers ook live tot de absolute top behoren. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen, gisteren. En ze werden ingelost.

Wat een frontman is die Randy Blythe! Als een soort losgeslagen sjamaan wervelt hij over het podium, brullend en grommend alsof er dringend een dozijn demonen via zijn keel uit zijn lijf moeten. De man was gisteren absoluut 'on fire': na anderhalf nummer had hij al een liter of twee water over zijn kop gegoten. Opener 'Desolation' (uit het laatste album 'Resolution') was meteen een kopstoot van jewelste, gevolgd door een verschroeiend 'Ghost Walking' en de fanfavoriet 'Walk With Me In Hell' (wat een prachtnummer blijft dat toch!).

LOG stelde een heel slimme set samen, met een goeie afwisseling van nieuwe ('Set To Fail') en oude ('Hourglass') nummers. 'The Number Six' werd opgedragen aan de werknemers van platenlabel Roadrunner die door Warner op straat zijn gezet, wat eerder ook al door Slipknot en Trivium werd aangekaart als zijnde een bijzonder slechte zaak voor de toekomst van de metalmuziek. Waarna dit ijzersterk concert werd afgesloten met het trio 'Laid To Rest' - 'Redneck' - 'Black Label'.   

Een uur hebben ze gespeeld, de mannen van Lamb Of God, maar we hebben ons geen seconde verveeld. Sterk van a tot z. Deze band moet je als rechtgeaarde metalfan absoluut eens live gezien hebben.

Ons rapport: grootste onderscheiding.

(Foto Kenny Leys - geen gebruik zonder toestemming, all rights reserved)

FortaRock, het verslag (1): Machine Head

Het Nijmeegse metalfestival FortaRock was dit jaar aan zijn vierde editie toe. Van de partij: de zon, 8.000 fans, en bands als Slayer, Machine Head, Lamb of God, Trivium, Anthrax en The Devin Townsend Project. Doe daar nog eens een uitstekende organisatie, een ruim festivalterrein en democratische prijzen bij, en het staat in de sterren geschreven dat FortaRock verder zal groeien en de volgende jaren nog meer publiek zal trekken. Ook vanuit België: als eendaags alternatief voor Graspop ligt Nijmegen bijvoorbeeld maar op iets meer dan een uur rijden van Antwerpen.

Wij trokken gisteren naar Nijmegen, en keken naar de drie headliners die binnenkort ook op Graspop zullen staan: Machine Head, Lamb of God en Slayer. Hoe brachten ze het er op FortaRock vanaf? Beginnen doen we dit verslag in drie etappes met Machine Head.

Die band had de ondankbare taak om na een verschroeiende en imponerende set van Meshuggah te spelen (het soort set waarbij je je elke vijf minuten afvroeg: waarom staan die gasten in godsnaam niet op Graspop dit jaar?). Met 'I Am Hell' openden Robb Flynn en co de festiviteiten. Dat nummer is ook de opener van hun laatste album 'Unto The Locust', dat wereldwijd lovende kritieken kreeg en in het verlengde ligt van voorganger en succesplaat 'The Blackening'. Beide albums verschillen behoorlijk van Machine Heads debuut 'Burn My Eyes' uit 1994, een album dat vandaag terecht als een klassieker beschouwd wordt. Machine Head is intussen echter geëvolueerd naar complexere, langere songs. Geen wonder dus dat de set van gisteren vooral putte uit de twee laatste albums, met onder meer 'Halo', 'Be Still And Know', 'Aesthetics Of Hate' en 'Locust'. Niets mis mee, maar als het geluid niet goed zit en de songs slordig gespeeld worden, mis je wel een nummer als 'Davidian' om het vuur aan de lont te steken. Zeker als je ook nog eens rekening houdt met het feit dat Flynn sowieso niet de beste livezanger is.

Was het dan helemaal een sof? Nee, maar we hadden er meer van verwacht. Voor een band als Machine Head was dit niet goed genoeg, ook al trok het publiek er zich weinig van aan. Een publiek dat overigens in groten getale voor Machine Head was gekomen. Want ook dat viel op, gisteren: de vele Machine Head-shirts op de wei. Minstens evenveel als de Slayer-shirts. Een bewijs dat de band echt doorgebroken is naar de Champions League van de metal. Maar gisteren werd die Champions League-ploeg wel netjes van het FortaRock-veld gespeeld door een kleinere band als Meshuggah. Revanche op Graspop?

Ons rapport: herexamen.

(Foto Tim Tronckoe - geen gebruik zonder toestemming, all rights reserved)

Vanavond in het Sportpaleis: laatste keer Scorpions

Vanavond nemen Scorpions in het Sportpaleis afscheid van het Belgische publiek. De Duitse band vindt het na meer dan veertig jaar immers welletjes. Geen platen en tournees meer, dus. Tot opluchting van vele Scorpions-haters, die de band te klef en te Teutoons vinden. Tegendraads als we zijn lieten we de Jef Vermassen in ons los, en zochten (en vonden!) 5 redenen waarom u vanavond toch naar het Sportpaleis moet.

1. HELEMAAL NIET KLEF. Scorpions kleffe Duitsers? Die reputatie hebben ze te danken aan hun grootste hits: ‘Wind Of Change’ en ‘Still Loving You’, twee mierzoete ballads. Maar echt representatief voor hun oeuvre zijn die nummers niet. The Scorpions grossieren al sinds 1965 in rechttoe rechtaan hardrock, met stevige stampers als ‘Blackout’, ‘The Zoo’ en ‘Rock You Like A Hurricane’ als tijdloze klassiekers. Dus als u die ballads echt niet weet te pruimen: ze maken maar tien minuten van een Scorpions-concert uit. Het moment om een pintje te gaan halen of naar het toilet te gaan.

2. LEGENDARISCHE GROEP. Scorpions hebben wereldwijd zo’n 100 miljoen platen verkocht, en zijn daarmee een van de best verkopende bands uit de muziekgeschiedenis. Om u een idee te geven: ze zitten met dat cijfer op hetzelfde niveau als Metallica, Guns N’ Roses en The Who (en ook wel Britney Spears).

3. INVLOEDRIJKE BAND. De invloed van Scorpions op de rock en heavy metal is niet te onderschatten. Tal van belangrijke bands noemen zich schatplichtig aan dit vijftal uit Hannover. Een greep: Metallica, Iron Maiden, Green Day, Smashing Pumpkins en Sepultura. De leden van Bon Jovi werden in hun begindagen door hun manager verplicht om naar concerten van Scorpions te gaan kijken, “om te leren hoe het moet”.

4. IJZERSTERKE CONCERTEN. Liveshows van Scorpions zijn altijd een belevenis. Zanger Klaus Meine is weliswaar net 64 geworden, maar is nog steeds een podiumbeest, en de vier muzikanten aan zijn zijde doen niet voor hem onder. Doe er nog kilo’s vuurwerk en ander visueel spektakel bij, en je verveelt je geen moment. De live-ervaring van Scorpions is dan ook indrukwekkend: de band speelde meer dan 5000 concerten in bijna honderd landen.

5. NU OF NOOIT. Het is uw laatste kans om Scorpions live aan het werk te zien in ons land. In 2010 maakte de band namelijk bekend na deze tournee te stoppen met optreden en platen maken. “We willen waardig afscheid nemen”, aldus gitarist Rudolf Schenker (64). “Ik bedoel: kan je je voorstellen dat wij als zeventigplussers ‘Rock You Like A Hurricane’ spelen?”

Scorpions staan vanavond in het Sportpaleis. Er zijn nog een beperkt aantal tickets te koop. Meer info op www.sportpaleis.be.

Werchter Boutique: zelfs bronchitis stopt Channel Zero niet

De Belgische metalkleuren werden gisteren op Werchter Boutique verdedigd door Channel Zero. En met bravoure, al was er bijna een serieuze kink in de kabel.

Zanger Franky DSVD kampte de voorbije week namelijk nog met een bronchitis. "Het was nipt, maar ik heb nooit gepanikeerd", aldus de sympathieke Bruggeling. "Ik heb in het verleden ook al met knie- en rugproblemen gekampt, maar op een of andere manier komt het op het laatste nippertje altijd in orde. Zaterdag hadden we een generale repetitie, toen had ik nog echt problemen met mijn stem. Maar ik wist toen ook: tegen maandag zal het in orde zijn."

"Dit missen zou sowieso een ramp geweest zijn. Niet alleen krijg je niet elke dag de kans om voor 50.000 mensen te spelen; we staan vandaag dus wel in het voorprogramma van Metallica hé. Die gasten zijn de metalgoden!"

Na hun optreden kregen Franky en co een gouden plaat voor 10.000 verkochte exemplaren van 'Feed 'em With a Brick'. "Mijn tweede gouden plaat, meer dan vijftien jaar na mijn eerste. Het bewijs dat Channel Zero helemaal terug is", aldus Franky.

Werchter Boutique: het verslag

De Werchterwei zag gisteren zwart van het volk. Letterlijk. Want zo'n 52.000 hoofdzakelijk in het zwart geklede heavy metal-fans tekenden op pinkstermaandag present op de 2012-versie van Werchter Boutique. Van de partij: Metallica, vijf andere bands uit het harde genre, en zon. Veel zon.

Was het die loden zon die ervoor zorgde dat de wei eerder lauw reageerde op de eerste bands? Of was het publiek enkel voor Metallica gekomen? Feit is dat de wei wemelde van de Metallica-shirts. En van de metalfans die hun traditionele duivelshoorns inruilden voor een fris ijshoorntje.

Ghost trapte het festival uitstekend in gang, maar het publiek was meer geïnteresseerd in verkoeling dan in deze beloftevolle Zweedse band. De Fransen van Gojira waren even later hetzelfde lot beschoren.

Beter verging het Belgiës metaltrots Channel Zero, dat de fans wel in beweging kreeg en met 'Suck My Energy' voor het eerste collectieve kippenvelmoment zorgde. Oké, het was een thuismatch, maar toch: veni, vidi, vici voor Franky.

Mastodon en een imponerend Soundgarden (met onder meer een beklijvend 'Black Hole Sun') warmden het publiek verder op, maar het was Metallica dat vanaf 21u de wei tot een kookpunt bracht. Op plaat zijn Hetfield en co nog maar een schim van zichzelf, maar live is Metallica nog steeds een pletwals. Opener 'Hit The Lights' deed 52.000 vuisten de lucht in gaan, waarna klassieker 'Master Of Puppets' de wei massaal in beweging bracht. Wat volgde was een heuse triomftocht, met een resem hits die doorgaans door het publiek van a tot z werden meegezongen. Oudje 'For Whom The Bell Tolls', het voltallige Black Album (inclusief 'Enter Sandman' en 'Nothing Else Matters') uit 1991, het nieuwe 'Hell And Back': jukebox Metallica maakte het ieder naar zijn zin. En zo werd Werchter Boutique toch nog een zeer geslaagd feestje.

Win een meet&greet met Evanescence!

Zoals we al eerder meldden, staat Evanescence op 7 juni in de Lotto Arena. De gothic metalband rond Amy Lee bracht vorig jaar een nieuw album uit. De groep zal daar in Antwerpen uitgebreid uit putten, maar ook bekende hits zoals 'Bring Me To Life' en 'Going Under' zullen in Antwerpen uiteraard aan bod komen.

Wil je erbij zijn én wil je de groep ontmoeten, dan hebben we goed nieuws: je favoriete site geeft een duoticket met een meet&greet weg. Stuur een mail naar ikwin@concentra.be met als onderwerp 'Evanescence'. Doe dat voor woensdagmiddag 12u en vermeld je naam, adres en telefoonnummer. En wie weet sta je op 7 juni oog in oog met Amy Lee. Succes!

Aftellen naar Werchter Boutique (3): de geschiedenis van The Black Album

 

Wat hebben Alex Agnew, Lesley-Ann Poppe en 22 miljoen andere mensen op deze aardkloot gemeen? Een exemplaar van 'The Black Album'! 'Metallica' (zoals de plaat officieel heet) van de gelijknamige band is dan ook met voorsprong het succesvolste heavy metal-album aller tijden. En om dat eens extra in de verf te zetten, speelt Metallica maandag op Werchter Boutique de plaat met gitzwarte hoes van a tot z (of wordt het toch van z tot a?).

Het gaat niet zo goed met Metallica. De band rond James Hetfield verkoopt al lang niet meer zoals in de hoogdagen. De laatste plaat ('Lulu', een samenwerking met Lou Reed) werd zelfs regelrecht uitgespuwd door critici én fans.

Gelukkig zijn er nog de vroegere glansprestaties. Live speelt Metallica dan ook niet al te veel recent werk: de band pakt liever uit met de klassiekers uit de jaren tachtig. En met 'The Black Album', hun laatste echt goede plaat, uit 1991 alweer. De plaat die hen deed doorbreken naar een groot publiek en naar stadionconcerten. De plaat ook die een stevige koerswijziging inluidde: naar een commerciëler, toegankelijker geluid. Ter voorbereiding op Werchter Boutique: de geschiedenis van het legendarische 'Black Album' in tien etappes.

1. Een cruciale factor in het succes van 'The Black Album' was producer Bob Rock. Hij overtuigde Metallica ervan om de songs korter en scherper te maken en deed de band commerciëler klinken. Nochtans scheelde het maar een haar of Rock had het album niet geproducet. Hij had namelijk al beloofd om mee te werken aan de soloplaat van Bon Jovi-gitarist Richie Sambora, en die opnames vielen samen met die van 'The Black Album'. Maar toen Rock op vakantie na een lange tocht door de Grand Canyon eerst een jongen met een Metallica-shirt spotte en vervolgens, aan een tankstation, ook nog eens een Metallica-song hoorde, besloot hij om toch maar voor 'The Black Album' te gaan.

2. Intussen waren zanger James Hetfield en drummer Lars Ulrich volop de muziek aan het schrijven. Dat gebeurde bij Ulrich thuis. De drummer woonde bovenop een heuvel, en het huis was enkel bereikbaar via 104 trappen. Hetfield: "Toen we klaar waren om de plaat op te nemen, was ik in topvorm."

3. De muziek was klaar, maar de teksten nog niet. Hetfield schreef ze in de studio, en werd door Bob Rock aangespoord om diep te gaan. Op 'The Black Album' staan dan ook heel persoonlijke teksten. Zoals die van 'The God That Failed', over Hetfields moeder. Zij was een fundamentalistische christen die geen behandeling wou toen ze kanker kreeg: ze vertrouwde volledig op God. Ze stierf.

4. De bekendste nummers van 'The Black Album' zijn 'Nothing Else Matters' en 'Enter Sandman'. In dat laatste nummer zit een passage waarin een jongetje een gebed prevelt. Dat jongetje is Bob Rocks zoon.

5. In de clip van 'Nothing Else Matters' zijn beelden uit de studio te zien. Die is niet alleen gedecoreerd met Playboy-posters, maar ook met een dartsbord waarop een foto van hardrockzanger Kip Winger hangt. Die kon daar niet mee lachen. Winger: "Die gasten van Metallica zijn jaloers omdat ze technisch te beperkt zijn om mijn muziek te spelen."

6. In de zomer van 1991 kwam de plaat uit. Om ze te lanceren werden 19.000 fans in de New Yorkse rocktempel Madison Square Garden uitgenodigd, voor een luistersessie. Lars Ulrich destijds: "Het irriteert me wel een beetje dat wij daar nog nooit opgetreden hebben, en onze plaat wel."

7. Ter promotie van 'The Black Album' trok Metallica op een twee jaar durende wereldtournee, voor in totaal 301 concerten. Metallica zag de zaken groots, en pakte uit met een spectaculaire show, met tal van explosies en metershoge steekvlammen.

8. Op 8 augustus 1992 liep Hetfield serieuze brandwonden op toen hij tijdens het concert in Montréal op het verkeerde moment op de dito plek stond en zo’n steekvlam over zich kreeg. Verscheidene optredens dienden geannuleerd te worden. Op andere kon Hetfield enkel zingen en werd een interimgitarist ingeschakeld.

9. Het laatste concert van die gigantische wereldtournee vond plaats bij ons. Op 4 juli 1993 sloot Metallica Rock Werchter én de twee jaar durende tournee af.

10. Negentien jaar later staat Metallica maandag opnieuw op de Werchter-wei. 'The Black Album' zal van a ('Enter Sandman') tot z ('The Struggle Within', het twaalfde en laatste nummer van de plaat) gespeeld worden. Of van z tot a? Op de eerste concerten van deze tournee draaide Metallica de volgorde van de songs namelijk doodleuk om. Want ook dat is typisch Metallica: verwacht altijd het onverwachte.

Judas Priest in de Lotto Arena: het verslag

De Britse metalpioniers van Judas Priest hebben gisteravond met een meer dan twee uur durend concert in de Lotto Arena afscheid genomen van hun Belgische fans. Na een carrière van bijna 40 jaar hebben Rob Halford en co namelijk beslist om te stoppen met touren.

De fans lieten dat gisteren niet aan hun hart komen en trokken samen met Priest enthousiast op tijdreis. Het openingstrio 'Rapid Fire', 'Metal Gods' en 'Heading Out The Highway' zette de toon: oude en minder oude klassiekers, rijkelijk voorzien van vlammen en ander visueel spektakel.

De Joan Baez-cover 'Diamons and Rust' was wat ons betreft een eerste hoogtepunt, al snel gevolgd door een tweede, in de vorm van 'Turbo Lover'. De heren hadden er - ondanks het feit dat ze al een tijdje met deze afscheidstournee bezig zijn (Halford: "We hebben intussen al voor een miljoen mensen gespeeld tijdens deze tournee") - overduidelijk zin in, en dat enthousiasme sloeg over op de fans. 'Breaking The Law' werd volledig door het publiek gezongen, en met 'Painkiller' sloot Priest het eerste deel af.

In de bissen volgden onder meer 'Hell Bent For Leather' (met Rob die traditioneel met een Harley het podium komt opgereden) en een breed uitgesponnen 'You've Got Another Thing Comin'', waarna 'Living After Midnight' er na tweeëneenhalf uur een punt achter zette. Of zeg maar: een uitroepteken. "We willen op een hoogtepunt stoppen", zei Halford eerder in een interview met deze site. Missie geslaagd.

(Foto Cia Jansen - Gazet van Antwerpen - all rights reserved)

Aftellen naar Werchter Boutique (2): Gojira gidst

Metallica brengt op 28 mei vijf bands mee naar Werchter Boutique. Voor metalfans stuk voor stuk boeiende groepen. Wij stellen ze u vandaag een voor een voor, met de hulp van Mario en Joe van Gojira.

Ghost: 13.00-13.45

Het Zweedse Ghost opent de Boutique-festiviteiten. Deze mystery band (de leden zijn vermomd en waken angstvallig over hun anonimiteit) brengt occulte rock met wortels in de seventies. Ghost is bij het grote publiek nog niet zo bekend. Nog niet, want volgens velen wordt dit een van dé bands van de komende jaren. "Ze zijn echt dé hype van het moment", bevestigen Mario en Joe. "We horen constant over ze praten. Maar goed kennen we ze nog niet. Ze spelen op Boutique vlak voor ons: het ideale moment om ze beter te leren kennen. We zijn benieuwd."

Gojira: 14.15-15.05

De band van Mario en Joe Duplantier tekent voor complexe en brutale metal. Geen spek voor ieders bek, maar liefhebbers van Mastodon, Opeth en aanverwante bands zullen dit zeker weten te pruimen. "Tja, wat valt er nog over ons te zeggen? Dat we eind juni een nieuwe plaat uitbrengen? Die zal 'L'Enfant Sauvage' heten, en we zijn zeer blij met het resultaat."

Channel Zero: 15.40-16.40

Channel Zero hoeven we nauwelijks voor te stellen: Belgiës metaltrots begon in 2010 aan zijn tweede leven, en met succes. Maar hoe bekend zijn ze in het buitenland? Hebben Mario en Joe al van Channel Zero gehoord? "Absoluut! We hebben al een paar keer hetzelfde podium gedeeld, dus we hebben ze al aan het werk gezien. Heel sympathieke kerels ook. We komen ze op de gekste plaatsen tegen. In LA bijvoorbeeld. Bleek dat ze daar met Logan Mader aan hun nieuwe plaat aan het werken waren."

Mastodon: 17.20-18.20

Mastodon lijkt eindelijk zijn grote doorbraak te beleven: de band staat dit weekend niet alleen op Boutique, maar ook op Pinkpop, en speelt over een maand op Rock Werchter. 'The Hunter' was onze plaat van 2011, en met 'Curl Of The Burl' had dit Amerikaans viertal onlangs een StuBru-hit. "Ze verdienen het. Heel leuke mensen. We kennen hen goed: niet alleen hebben we met hen getourd, we delen ook hetzelfde management. We zijn gek op hun muziek."

Soundgarden: 19.00-20.15

Soundgarden vormde samen met Nirvana, Pearl Jam en Alice In Chains de 'Big 4' van de grunge en scoorde hits met songs als 'Black Hole Sun' en 'Spoonman'. De band splitte in 1997 maar is sinds kort weer actief. "Ja, Soundgarden is toch wel een legendarische band, dus we zijn heel blij dat we de kans gaan krijgen om ze eens live te zien, ook al heb ik thuis maar één Soundgarden-plaat - 'Superunknown' - en ken ik dus niet alle nummers van die band", besluit Joe.

 

Aftellen naar Werchter Boutique (1): het Mastodon-interview

De komende dagen blikken we op deze site vooruit naar dé Belgische metalgebeurtenis van dit jaar: Werchter Boutique, met als hoofdact Metallica, en verder bijzonder fijne bands als Soundgarden, Mastodon, Channel Zero, Gojira en Ghost. Vandaag: een interview met Mastodon.

Het Amerikaanse Mastodon geldt al jaren als een van de spannendste bands in het hardere genre, maar een doorbraak naar het grote publiek zat er gek genoeg nog niet in. Nog niet, want met het vijfde album 'The Hunter' hebben zanger-bassist Troy Sanders (38) en zijn kompanen een naar Mastodon-normen verrassend toegankelijk album afgeleverd. Geen conceptalbum met tien minuten durende songs over tijd- en ruimtereizen en een obscure Russische sekte zoals voorganger 'Crack The Skye', maar een rechttoe rechtaan plaat met veel groove. En dan valt bij de oude achterban natuurlijk al snel het verwijt van 'commerciële uitverkoop'.

"Goh", zegt de met een indrukwekkende baard (met eigen Facebook-groep!) gezegende Sanders. "'Crack The Skye' was een plaat met lange, technisch zeer moeilijk te spelen songs. We zijn er zeer trots op. Maar na twee jaar aan een stuk bezig te zijn geweest met die plaat – eerst ze schrijven, dan ze opnemen en ze daarna ook nog eens live spelen – hadden we zin in iets minder ingewikkeld: kortere, simpelere nummers. En we stellen nu vast dat die inderdaad meer aandacht krijgen op de radio dan ons vorige werk. Maar een bewuste commerciële zet is dit niet geweest. Mastodon heeft gewoon een kant die heel complex en gelaagd is, en een kant die scherp en simpel is. En die laatste kant is nu ten volle aan bod gekomen."

"We krijgen meer aandacht, maar we zitten nog steeds in de wachtkamer", vult drummer Brann Dailor (37) aan. "We zijn geen groep zoals Metallica die stadions vult. Wij vullen zalen van drie- tot vijfduizend mensen. En daar kan ik ook vrede mee nemen. We blijven gewoon ons ding doen."

En hoe zouden ze 'hun ding' omschrijven? "Ons geluid is bepaald door een combinatie van Metallica, Iron Maiden, Judas Priest, Pink Floyd en Frank Zappa", zegt Dailor. "Alhoewel: om de groep echt recht te doen, zou ik hier nu een lijst van duizend namen moeten aframmelen (lacht)."

'The Hunter' is opgedragen aan de recentelijk overleden broer van Mastodon-gitarist Brent Hinds. Het vorige album was dan weer een muzikale ode aan Branns zusje Skye, die toen ze veertien was zelfmoord pleegde. Muziek als therapie? "Absoluut", zegt Sanders. "We hebben getracht uit die drama’s toch nog iets positiefs te creëren: muziek die hen zal doen voortleven. Gemakkelijk is dat niet - het is bijzonder pijnlijk om aan zulke muziek te werken - maar we wilden het absoluut, om hun dood toch nog enige zin te geven."

'The Hunter' is uit bij Roadrunner. Mastodon speelt op 28 mei om 17.20u op Werchter Boutique. Het festival is uitverkocht.

Werchter Boutique uitverkocht, nog maar 500 tickets voor FortaRock

Wie gewacht heeft om zijn ticket voor Werchter Boutique te bestellen, is eraan voor de moeite: het festival met Metallica, Soundgarden, Mastodon, Channel Zero, Gojira en Ghost is uitverkocht. Mocht het enige troost zijn voor de thuisblijvers: deze site brengt niet alleen uitgebreid verslag, maar zal volgende week in aanloop naar Boutique ook interviews met Mastodon en Gojira brengen, en een verhaal over het legendarische black album dat Metallica in Werchter integraal zal spelen.

Ook FortaRock is zo goed als uitverkocht. Er zijn nog 500 tickets te koop, dus snel zijn is de boodschap.

FortaRock vindt plaats op 2 juni in Nijmegen (zo'n twee uur rijden vanuit Antwerpen). Het festival pakt uit met een aantal topnamen die later die maand ook op Graspop te zien zullen zijn, alleen zijn de bands bij FortaRock niet verspreid over drie dagen, want het festival is eendaags en werkt met twee podia. Zo krijg je dus de kans om voor 60 euro Machine Head, Slayer, Trivium, Lamb Of God, Meshuggah, Anthrax en enkele andere bands te zien. Meer info over FortaRock vind je hier.

Waar er winnaars zijn, zijn er ook verliezers. In de wandelgangen vernemen we dat de voorverkoop voor Graspop niet zo vlot zou lopen. De concurrentie van Boutique en FortaRock zal daarbij allicht een rol spelen. Maar ook het feit dat het reünieconcert van Black Sabbath in het water viel en de headliners Limp Bizkit en Guns N' Roses niet onomstreden zijn kan een rol spelen.

Judas Priest, het (afscheids)interview: "De knieën willen stilaan niet meer mee"

Als een legendarische band als Judas Priest afscheid neemt, dan gebeurt dat in stijl, en uitvoerig. Epitaph is de naam van de bombastische afscheidstournee die de Britse heavy metal-pioniers een jaar lang naar alle uithoeken van de wereld brengt, en op 23 mei ook de Antwerpse Lotto Arena aandoet. Maar dat van dat afscheid, dat moeten we nu ook weer niet te letterlijk nemen, vertelt zanger Rob Halford.

In den beginne was er Black Sabbath. Maar al snel volgde Judas Priest. De band maakte eind jaren zeventig en begin jaren tachtig furore met metalhits als 'Breaking The Law' en 'Living After Midnight', en inspireerde op die manier jonkies als Iron Maiden en Metallica. Bands die drie decennia later hun voorbeeld overvleugeld hebben, maar toch blijft Judas Priest een populaire en dus goed verkopende naam in het genre van de luide gitaren en schreeuwende vocalen. De aankondiging eind 2010 dat Rob Halford en co op afscheidstournee trokken, verraste dan ook.

“Tja, het woord 'afscheidstournee' hadden we misschien beter niet gebruikt”, zegt Halford als we hem bellen. “We hadden het beter over een 'heroriënteringstournee' gehad, maar dat bekt niet zo goed (lacht). Voor alle duidelijkheid: we stoppen niet met muziek maken; we stoppen met wereldtournees. En wel om een simpele reden: de oude knieën willen stilaan niet meer mee. Ik ben 60, en bijna 40 jaar aan het optreden. En wie onze shows kent, weet dat ik wel wat meer doe dan simpel achter een microfoon staan (lacht). Voor ons was het belangrijk om op een hoogtepunt te stoppen. Dus hebben we ons als topsporters voorbereid om nog één keer de wereld rond te trekken met een grote show.”

Wat mogen de fans op 23 mei verwachten? “We spelen minstens één nummer van elk Priest-album, waaronder songs die we voorheen nooit live gespeeld hebben. En verder lasers, vlammen, de hele reutemeteut (lacht). We willen met deze best of-show van meer dan twee uur onze fans bedanken voor de afgelopen veertig jaar en nog één keer alle registers opentrekken.”

En daarna? “We zullen in de toekomst nog wel optreden, maar dat zal uitzonderlijk zijn, voor heel speciale gelegenheden. Zeg nooit nooit, maar normaliter wordt de show in Antwerpen dus ons laatste optreden in België. Na deze tournee gaan we ons concentreren op een nieuw album, dat allicht begin volgend jaar zal uitkomen. Ons vorig album, de conceptplaat 'Nostradamus', was een experiment waar we trots op zijn, maar nu hebben we weer zin in wat je 'klassieke Priest' kan noemen: vette riffs en geschreeuw. Meer moet dat niet zijn (lacht).”

Judas Priest staat op 23 mei in de Lotto Arena. Voorprogramma is Saxon. Tickets kosten 49 euro en zijn te verkrijgen via 0900-2.60.60 of proximusgoformusic.be.

Review: 'Tragic Idol' van Paradise Lost

Met hun alweer dertiende plaat bouwen de veteranen van Paradise Lost verder op hun bekende geluid, een mix van doom, goth en thrash. Verwacht dus geen grote verrassingen op 'Tragic Idol'. Dit gezegd zijnde: deze nieuwe plaat is de beste in lange tijd van Nick Holmes, Greg Mackintosh en co. 'Solitary One' zet onmiddellijk de toon: een haast Watain-achtige opening, gevolgd door cleane zang en betoverende pianoklanken. Het catchy 'Crucify' volgt, en het groots en meeslepende 'Fear Of Impending Hell' sluit met bravoure het openingstrio af. Wie denkt dat het na zo’n sterke start alleen maar minder kan worden, vergist zich: ook het midden en het einde van deze tien songs tellende plaat weten te boeien. Van de galopperende riff in 'In This We Dwell' tot de Sisters Of Mercy-sfeer van het titelnummer: Paradise Lost weet de volle drie kwartier de aandacht vast te houden. Een glansrol is er daarbij voor Holmes, die in het verleden al eens bekritiseerd werd voor zijn zangstijl maar op deze plaat geweldig klinkt. Sterke plaat, kortom.

'Tragic Idol' is uit bij Century Media.

Tv-tip: de metalgeschiedenis elke vrijdag op Acht

Goed nieuws voor metalfans: vanaf 25 mei zendt de digitale zender Acht elf vrijdagen lang de rockumentaryreeks 'Metal Evolution' uit. Daarin verkent antropoloog Sam Dunn – bekend van de films 'Metal: A Headbanger’s Journey' en 'Iron Maiden: Flight 666' – de geschiedenis en alle uithoeken van de heavy metal. Dunn maakt rijkelijk gebruik van archiefbeelden, maar gaat ook diepgravende discussies aan met zowat iedereen die ooit iets betekend heeft in de metalscene: Alice Cooper, Slash, Lemmy, Rob Zombie, leden van Metallica, Iron Maiden, Slayer, Van Halen, Def Leppard, The Stooges, ZZ Top, Poison, Rage Against the Machine, Alice in Chains, Korn...

'Metal Evolution' is vanaf 25 mei elke vrijdag om 20u45 te zien op Acht.

Vernieuwd Sabaton op 15 oktober in AB

Dubbel goed nieuws voor Sabaton-fans: de Zweden bregen op 25 mei het nieuwe album 'Carolus Rex' uit, en hebben vandaag ook bekendgemaakt dat ze tijdens de daarop volgende Swedish Empire Tour op 15 oktober de Ancienne Belgique in Brussel zullen aandoen. 

Support band zal het Zwitserse Eluveitie zijn. Tickets kosten 30 euro in voorverkoop. Meer info vind je hier.

Sabaton maakte onlangs bekend dat het een doorstart maakt: zanger Joakim Brodén en bassist Pär Sundström gaan verder met nieuwe leden.

De band staat dit jaar ook op Graspop.

FortaRock pakt uit met Machine Head, Lamb of God en Slayer

Vlaamse metalliefhebbers worden de komende weken verwend: Boutique brengt onder meer Metallica, Soundgarden en Mastodon naar Werchter, en Graspop haalt acts als Ozzy Osbourne, Guns N' Roses en Motörhead naar Dessel. En dan is er nog FortaRock. Dit eendaags festival vindt weliswaar plaats in Nijmegen, maar vanuit Antwerpen is dat minder dan twee uur rijden. Een kleine moeite, als je weet dat FortaRock op zaterdag 2 juni bands als Asphyx, Trivium, Meshuggah, Machine Head, Anthrax, Lamb of God en Slayer op de affiche heeft staan. Prijs voor een ticket: 59,50 euro. Snel zijn is wel de boodschap, want veel kaartjes zijn er niet meer. Alle info vind je op de site van het festival.

Deze site interviewde recentelijk zowel Lamb of God als Machine Head. Die interviews kan je hier en hier lezen.

 

Jubileumshow van Within Temptation in Sportpaleis

Op dinsdag 13 november, exact een haar na hun wat tegenvallend concert in de AB (het verslag kan je hier nog eens nalezen), staat Within Temptation in het Sportpaleis om het vijftienjarig bestaan van de band te vieren. De jubileumshow krijgt de naam 'Elements' mee en moet de grootste happening worden in de geschiedenis van de groep. Sharon den Adel en co zullen begeleid worden door het Il Novecento Orchestra en krijgen bezoek van enkele gastartiesten. 

Tickets kosten 45, 40 of 36 euro. De voorverkoop start nu vrijdag om 11u, via 0900-2.60.60 of proximusgoformusic.be.

Review: 'Storm Corrosion' van Storm Corrosion (Akerfeldt en Wilson)

Bestaat er zoiets als toeval? Nog maar net hebben we ons achter onze laptop geïnstalleerd om dit stukje te schrijven, of de melding bereikt ons dat Opeth-opperhoofd Mikael Akerfeldt betrokken was bij een auto-ongeval en daarbij zijn arm gebroken heeft, wat betekent dat de band een aantal concerten zal moeten annuleren.

Maar goed: Akerfeldt dus. De Zweed heeft een nieuwe plaat uit. Niet onder de Opeth-vlag, maar onder de naam Storm Corrosion. Zo heet namelijk het samenwerkingsverband dat hij is aangegaan met Steven Wilson van Porcupine Tree.

Wilson en Akerfeldt kennen mekaar uiteraard al langer, en hebben mekaar al vaker geholpen. Zo was Wilson de producer van Opeth's meesterwerk 'Blackwater Park' (2001). Maar dit is de eerste keer dat beide heren samen een volledige plaat bij mekaar musiceren.

Stilistisch ligt het titelloze debuut van Storm Corrosion in het verlengde van Opeth's 'Heritage' (2011) en Wilsons soloplaat 'Grace For Drowning' (2011): stemmige en dynamische soundscapes, die nog het best te omschrijven zijn als 'ambient prog' en bij voorkeur te beluisteren zijn met een hoofdtelefoon, in een comfortabele zetel met een goed glas rode wijn of whisky. Verwacht dus geen harde riffs en stevige drums - laat staan grunts - maar wel klavier, mellotron en akoestische gitaren. Met metal heeft dit weinig tot niets te maken, en wie op de laatste Opeth-plaat afknapte, blijft best ver weg van dit album. Wie 'Heritage' daarentegen wist te pruimen, raden we 'Storm Corrosion' absoluut aan.

Steven Wilson staat op maandag 14 mei solo in de Brusselse AB. Tickets en meer info via de AB-site.

 

Review: 'Lost In The New Real' van Arjen Anthony Lucassen

Op zijn net verschenen soloplaat 'Lost In The New Real' combineert Arjen Lucassen – bekend van de hardrockband Ayreon, maar ook van tal van andere projecten – zijn voorliefde voor sixties- en seventiesrock met zijn passie voor science fiction. Resultaat is een conceptplaat die zich afspeelt in een orwelliaanse toekomst, met muzikale referenties aan Pink Floyd, Led Zeppelin, Rainbow, Deep Purple en The Beatles. Lucassen vervalt echter niet in saaie retrorock: hij vertaalt de invloeden van zijn helden naar een hedendaags en gevarieerd album vol oorwurmen. Prog-fans zullen aan dit album een hele leuke kluif hebben. Een opvallende (en geslaagde) gastrol is er voor steracteur Rutger Hauer, die de vertelstem is en zo de nummers op de eerste cd tot een verhalend geheel smeedt. Eerste cd, inderdaad, want Lucassen is zoals gewoonlijk gul en smijt er nog een tweede cd bovenop, die onder meer een behoorlijk briljante cover van Pink Floyds 'Welcome To The Machine' bevat. Kortom: dikke aanrader, deze plaat, en het zoveelste bewijs dat Lucassen van wereldniveau is.

'Lost In The New Real' is uit bij Inside Out Music.

Binnenkort lees je op deze site een uitgebreid interview met Arjen Lucassen. Over zijn nieuwe plaat, de samenwerking met Rutger Hauer, zijn toekomstvisie, en veel meer.