Puur(s) genieten

Ook in september zijn er nog enkele geweldige festivals. Dit weekend moest u in Puurs zijn voor een stevige portie “rock ’n lol”. De negentiende editie van PukemaRock trok vrijdag op gang met als hoofdact Natalia. Zij nam revanche nadat ze vorig jaar moest afzeggen wegens stemproblemen. Wij gingen op zaterdag met de trein richting Puurs en stonden enkele minuten later al (te voet!) al op een groene weide onder een stralende hemel. Dank u, nazomer (spijtig dat wij in een tent moesten kruipen).

Glimlachen en dromen

Mijn excuses aan het beloftevolle Landfill, maar we hadden onze trein gemist en vanuit Antwerpen rijdt er in het weekend slechts één per uur. We waren gelukkig nog wel op tijd voor Nailpin die – zoals we van hen gewend zijn – een uiterst energieke set speelden. Telkens we Sean en de zijnen een mix van nummers uit “12 to go” en “White lies and butterflies” horen spelen, verschijnt er een glimlach op ons gezicht. Het was wederom een prima set met de hitjes die iedereen kan meezingen netjes verspreid. Het strakke gitaarwerk, een uitzinnige fanbase én moshpits maakten dat het festival wat ons betreft niet beter kon beginnen. Ziehier een filmpje als bewijs!

Na Nailpin tijd om even uit te blazen met Jonathan Vandenbroeck, aka. Milow. Hij bracht met zijn ogen dicht liedjes waarin hij droomt van een betere wereld. De voorste rijen in Puurs klapten al vanaf het eerste nummer mee tijdens een instrumentaal stukje – wat een publiek! Een prachtige Engelstalige versie van “Mia” (dat liedje doet echt overal de ronde, ook Axl Peleman brengt er zijn versie van) en meteen daarop “You don’t know” bracht iedereen in de tent naar hogere sferen. Puntje van kritiek zonder afbreuk te willen doen aan Milow’s muziek: ritmewisselingen zijn schaars waardoor je soms niet merkt wanneer het ene liedje gedaan is en een volgend begint. Daar maalde (gelukkig) niemand om.

Zeven jaar na "I would stay"

Tien voor zes intussen, tijd voor Krezip. Bijna elke keer dat die Nederlandse band in België passeerde, was ik erbij. “I would stay” (dat al dateert van 2000) heeft me betoverd, het album “Nothing less” heb ik grijsgedraaid en ook al hun andere albums liggen in mijn platenkast. Ik ben dus niet objectief als ik stel dat Jacqueline (met foute legging) de tent volledig op haar hand had, dat Krezip beter klinkt dan ooit tevoren en ze met hun laatste album “Plug it in” veel meer airplay verdienen dan dat ze vandaag de dag krijgen. Ik kan er wel een filmpje tegenaan smijten dat al die zaken bewijst – luister vooral goed vanaf 1:11.

Al moshpit wat de klok slaat

Arid is weer bij elkaar en de fans smaakten dat, maar het leek wel alsof iedereen gekomen was voor The Levellers. We hadden het u vrijdag al aangeraden en jawel hoor, het was hét optreden van het weekend. De muziek stond wel héél erg luid, maar de combinatie van gitaren en viool doet het hem na 20 jaar nog steeds. Folkrock heet dat dan, maar daar kan dus even goed op gemoshpit worden dan op pakweg Metallica. Zelfs op “What a beautiful day” (vrij vroeg in de set) deden ellebogen op de voorste rijen overuren. Ook “Elation” en “Carry me” passeerden de revue. Had de tent een dak gehad, het was er tijdens “One way” en “Liberty song” ongetwijfeld afgevlogen. Prachtig om zien hoe een man bij het horen van de intro van “Liberty song” zijn vriendin een afscheidskus gaf en naar voren stormde. Hij kwam heelhuids terug, net als ik iets later op de avond.

Ikzelf dook pas in de moshpit bij Admiral Freebee. De band rond Tom Van Laere maakte twee wereldalbums en nam begin vorig jaar gas terug met “Wild dreams of new beginnings”, waarmee ze theaterzalen afschuimden. Waarschijnlijk daardoor begon Admiral Freebee nu ook heel rustig, maar vanaf “Lucky one” was naar eigen zeggen ‘het optreden begonnen’. Technisch liep er wel vanalles mis, bijvoorbeeld tijdens “Get out of town”, en dat ergerde Van Laere zichtbaar. Persoonlijk vond ik enkele nieuwe arrangementen ook niet echt geslaagd (waar “Ever present” in het slot ontplofte, wordt nu getokkeld), maar toen “The worst is yet to come” en  “Oh darkness” door de boxen knalden, was ik zoals vanouds hélemaal weg. “Einstein brain” volgde, “Murder of the sun” was een geslaagd bisnummer. Wat vroeger het tussenstuk van “Lucky one” was – het tientallen keren brullen van “Come on, come on, come on little bitch!” –, werd nu opgespaard tot het absolute slot. Van Laere dwong iedereen om nog één keer alles uit de kast te halen, “want wat hierna komt zijn deejays, dat zijn geen echte groepen!” Hij gaf nog mee: “The same thing that makes me lonely, is the same thing that sets me free.” Kan tellen als slotzin.

Shameboy en Discobar Galaxie deden het jonge volkje dansen tot in de vroege uurtjes, maar wij trokken naar huis opdat we op ZuiderZinnen niet met een houten kop zouden rondlopen. Een uitgebreid verslag daarvan gaan we niet schrijven, want je kan het festival van het woord bezwaarlijk een muziekfestival noemen. Al wil ik toch kwijt dat Raymond van het Groenewoud fantastisch als altijd was, de comedy stage mijn lachspieren overuren bezorgde en een Leffe nergens zo lekker smaakt als voor de trappen van het Museum van Schone Kunsten. Wat een heerlijk weekend…

Comments

[Geplaatst door: kenneth]

Ik kan deze reporter/blogger alleen maar bijtreden bij zijn beschrijving van dit pîttoreske festivalletje. Ik was wel enkel zaterdag daar, maar de vermelde groepen waren zeker het bekijken waard. Mocht ik de kans krijgen om ze dra weder aan het werk te zien, zal ik ze zeker grijpen.
Toch wil ik nog even vermelden dat de charme van Pukemarock niet alleen komt van de groepen, maar ook van het hele randgebeuren in het dorp Puurs. Er is zoals de naam het zegt ook KErmis en MArkt in PUurs waardoor het dorpje ( of stadje?? ) omhuld wordt door een sfeer van gezelligheid die ik tot nader order in nog geen enkel festivalstadje heb ervaren.
Zeer geslaagd festival dus waar je onverwachts meer bekende gezichten en andere lichaamsdelen tegen het lijf loopt ( of tackelt :-) ) dan gehoopt. C U next year PUKEMA

[Geplaatst door: Ray Kinsella]

Pieter, we zullen deze blog niet snel vergeten, net zoals dat hoedje van je.

[Geplaatst door: de sympathieke KSA-medewerker]

Zeer mooie blog over het festival waar we allen in Puurs (en in KSA dubbel!) zo trots op zijn. Het was zeker en vast weer een zeer geslaagd jaar, en ik hoop dat volgend jaar dit jaar nog zal kunnen overtreffen zoals dit jaar de vorige jaren ook weer overtrof!