In de wei

Boterhammen met Axl, Miek en Roel

Een festival hoeft niet altijd ’s avonds en voor jongeren te zijn. “Boterhammen in het park” (voorheen: “Boterhammen in de stad”) bewijst dat. De Ancienne Belgique organiseert al voor de achttiende keer een week lang gratis optredens in hartje Brussel. De laatste week van augustus is iedereen in maatpak (en elkéén zonder) welkom in het Warandepark om de stress van het werk even te vergeten. Om 12u start het eerste optreden, pintjes bier en boterhammen vliegen de deur uit en om 13u is het de beurt aan de tweede muzikale gast(en). Om 14u is iedereen dan weer klaar om terug te keren richting kantoor of, zoals u wil, zijn of haar tocht door onze hoofdstad verder te zetten.

Axl zingt schoen liekes

“Boterhammen in het park” programmeert groepen en artiesten die, ik kan het moeilijk anders uitdrukken, mooie Nederlandstalige liedjes brengen. Axl Peleman is daar sinds kort één van. Hij heeft zijn carrière met een CD vol Antwerpse liedjes een onverwachte wending gegeven en daar kunnen wij alleen maar dankbaar om zijn. Niet dat Ashbury Faith en Camden niet geweldig waren, maar Axl is solo toch oh zo charmant. Het applaus dat weerklonk na opener “Dagget wet” zette de toon voor een mooie set.

De massa die boterhammetjes komt eten, zit neer op stoeltjes, maar dat wil niet zeggen dat het geen enthousiast publiek is. Er is veel interactie, zeker als Axl Anderlecht met Standerd verwisselt. Ook bij “Suzy maske”, een lied opgedragen aan Axl’s eerste lief, wordt er heel wat heen en weer geroepen. Daarna is het tijd voor “Ik zen van aa”, een nummer dat Peleman opdraagt aan zijn vrouw ‘die gisteravond goe in form was’. Zijn homoseksuele genen eert Axl dan weer in het nummer “Jakke”, opgedragen aan Kreuners-gitarist Jan Van Eycken.

De multiculturele samenleving wordt op een ludieke manier omschreven in “Het Kiel trekt op een kleurdoos” en afsluiter “Stapelgek op jou” wordt “Stapelzot oem aa”. In tegenstelling tot op Casa Blanca was er zelfs tijd voor bisnummers waartijdens Axl ene Simon en ene Marie-Christine op het podium riep omdat ze zo mooi dansten gedurende zijn optreden. Peleman nam nadien ook uitgebreid de tijd voor zijn fans. Hij signeerde CDs aan de lopende band en poseerde gewillig voor de foto. Een voorbeeld voor alle wannabes met sterallures. Spijtig dat we ons fototoestel vergeten waren (vandaar ook amper foto's in deze post).

Miek en Roel

Axl Peleman had ruim een kwartier handtekeningen gezet, maar de instrumenten voor het optreden van Miek en Roel hadden meer tijd nodig om door de soundcheck te geraken. Enkele jaren geleden werden er nog standupcomedians uitgenodigd om deze pauze op te vullen, misschien is dat idee uit de koelkast halen geen slecht plan. Enkele fluitende tonen deden namelijk nogal wat pijn aan onze oren en pas om half twee begonnen Miek en Roel aan hun optreden.

Veertig jaar geleden waren Miek en Roel wereldberoemd in Vlaanderen, nu kennen jongeren Roel enkel nog van filmrecensies.

Toch heeft het koppel een indrukwekkende liveband bij mét Roland Van Campenhout (foto) – ik zou willen zeggen dat we waar krijgen voor ons geld, maar we hebben niet eens moeten betalen. De songteksten zijn hun tijd lang niet voorbij en het nieuwste album “De Titanic achterna” werd ook heel positief onthaald. Het kleinkunstduo bracht liedjes met teksten van o.a. Johan Verminnen en Kris De Bruyne. Brussel zag dat het goed was, ook al verdween de zon achter de wolken en werd het nog behoorlijk fris in het park.

Crammerock

Vanavond trekken Sarah en ik richting Stekene voor Crammerock, het laatste grote festival voor het nieuwe schooljaar maandag officieel begint. Reden te meer om er dus nog eens een stevige lap op te geven! Met Daan, Les Truttes, Flip Kowlier, Zornik en bovenal de Fun Lovin’ Criminals kan dat geen probleem zijn. Maandag brengen we hierover verslag uit. Prettig weekend!

Maanrock anders bekeken

Maanrock was weer een succes. Het gratis stadsfestival heeft dan ook troeven bij de vleet. Mechelaars worden niet verplicht om geld te betalen om bijvoorbeeld tot aan hun favoriete café te geraken. Volk dat anders niet naar optredens gaat, zakt ineens af naar een plek waar een samenhorigheidsgevoel heerst als geen ander en de artiesten zelf genieten van de volgelopen markten. Bovendien bood Maanrock ons in de rand nog heel wat meer.

Zo stond er op de Veemarkt een combi van de lokale politie Mechelen waar je “in het zakje kon blazen” en dus kon checken of je nog met de auto mocht rijden. Daarnaast kon iedereen eens ervaren hoe het voelt als je dronken bent. Met de speciale bril Fatal Vision (die je niet te lang mag ophouden, of je wordt écht duizelig) moest je een parcours afleggen tussen kegels en een deurslot openen. Geen simpele opgave: ik struikelde over een kegel, maar puur op ervaring opende ik de deur met mijn ogen dicht.

Maanrock is bij uitstek het festival voor jonge gezinnen. Niet alleen is er op zondagmiddag al jaren een aangepast programma, jonge festivalgangers konden ook balletjes proberen verzamelen in een kabine waar lucht omhoog werd geblazen. In ruil konden de jongeren snoepjes winnen van een vrij bekend muntjesmerk.

We zagen Spiderman zondagnamiddag een pintje tappen, om maar te zeggen dat kinderen zich ook laten schminken. Verder werd er gedoken en gesprongen op een springkasteel en kon je zelfs sumoworstelen in Mechelen. Hilarisch hoe enkele kinderen in een opblaasbaar pak werden gestoken en dan elkaar uit de kring moesten duwen. Ziehier begin en einde!



Er werd ook heel wat uitgedeeld aan de Grote Markt. Gazet van Antwerpen deelde naast programmaboekjes handen uit, een beetje gepikt van PMU in de Ronde van Frankrijk. Die kartonnen handen wapperden tijdens de optredens van links naar rechts. Enkele ideetjes voor de komende edities: ballonnen die heen en weer kunnen geslagen worden (zonder helium dus), lichtjes zoals bij de Night of the Proms, maar bovenal: zeepballenblazers. Kost amper iets (0,39 euro in de Zeeman) en tijdens het optreden van Tom Helsen stegen zeepbellen tot ver boven het podium. Sfeervol, nostalgisch, zelfs een beetje magisch…

Aan de VIP werd niets uitgedeeld, maar we mochten wel een fotootje nemen van de oesters die die avond geserveerd werden. Iedereen die in Mechelen een beetje aanzien heeft, is trouwens welkom in de feesttent. Na de optredens barst daar blijkbaar een feest los dat zijn weerga niet kent – onze vooroordelen over VIPs zullen we dus voor één keer voor ons houden.

En Maanrock zou Maanrock niet zijn zonder de vele prularia die aan de man worden gebracht. Spulletjes die licht geven in het donker, T-shirts met te gekke opschriften, Hawaïaanse bloemenkettingen en bovenal: ballonnen van Dora, Sponge Bob, Mickey Mouse en Cars. Ik vind het nog altijd jammer dat mijn goede vriend Jan de ballon die ik voor hem kocht (per ongeluk) heeft laten vliegen. Maar kom, volgend jaar beter, want dan zullen wij eind augustus zonder twijfel weer in Mechelen zijn!

Foto van de week: De schonen en het beest...

Pieter wist de meisjes van Sha-Na (die tegenwoordig een beetje lijken op K3) te strikken na hun optreden op Maanrock voor een foto. Kijk eens hoe gelukkig hij is...

Maanrock dag 2: En hij draait maar door!

Maanrock ging ook op zondag door op zijn elan. Prachtig weer, fantastische optredens, een leuke sfeer en héél veel volk. We beperkten ons ditmaal niet tot één podium, maar trokken gans Mechelen door!

Voor Henkie, Ellen en Marjolein hebben Pieter en ik vriendelijk gepast en voor ons begon de tweede festivaldag dus met Milk Inc. Regi en Linda hielden met hun live band een soort generale repetitie voor hun Supersized-concerten eind september. Met 'La Vache' werd het startschot van de anderhalf uur durende show gegeven. Hits als 'I Don't Care', 'Whisper', 'Never Again', 'Oceans' ontbraken niet. Opmerkelijk eigenlijk. Elk liedje dat de groep ooit uitbracht behaalde de top tien. Tijdens 'Tainted Love' kon je horen dat er toch nog gerepeteerd zal moeten worden tegen hun Sportpaleisavontuur, want dat liep behoorlijk fout.

Tijdens 'No Music' ging Regi naar goede gewoonte een wandeling maken doorheen het publiek, wat unieke beelden opleverde. Op het grote scherm kon je zien hoe hij langs alle kanten betast werd. Iedereen die hij passeerde wou wel eens door zijn haren gaan.

Toen hij veilig en wel weer op het podium stond, gingen hij en Linda door met hits als 'Run', 'Go To Hell' en 'Walk On Water'. Hun nieuwe single 'Sunrise' hadden ze bewaard voor het laatst en speelden ze samen met 'Insomnia' van Faithless als bisnummer.

Na Milk Inc. trokken Pieter en ik richting Botermarkt om het nieuwe Sha-Na aan het werk te zien. Hierdoor konden we jammer genoeg King Freddy & The Lazy Intercoolers niet aan het werk zien op het hoofdpodium, want beide optredens duurden van 17u tot 17u30. Achteraf hoorden we dat we een geweldig optreden gemist hadden. De 15-koppige liveband uit Boechout brengt "het betere Nederlandstalige truckerslied" en weet wat feesten is. Op het podium vinden we, naast King Freddy, enkele dames gekleed in fuchsia roos en een barbecue, waar tijdens het optreden ribbetjes op gebakken worden. Wie de kans heeft, moet binnenkort eens een optreden van hen meepikken - dat zijn wij alvast van plan.

Geen ribbetjes, wel benen

Voor ons geen truckerliedjes, maar Nederlandstalige popsongs van Sha-Na. De meidengroep bestaat niet meer uit twee leden maar telt nu drie zangeressen: Kim Ghyselinck, Eva Vandewalle en Kim Jacobs. Het trio bracht eigen, nieuw werk en de grootste hits van het vroegere Sha-Na. Tijdens hun kort optreden brachten ze 'Ademloos', 'Ik Geef Me Helemaal Aan Jou', 'Zo Gek Op Jou', 'Van Hart Naar Hart' en 'De Orgelman', die natuurlijk niet mocht ontbreken.

Na wat nostalgie moesten we weer kiezen. Ditmaal tussen The Go Find op de Botermarkt en Bart Peeters, die we deze zomer al enkele keren aan het werk zagen. Het onbekende sprak ons aan. We wrongen ons door de massa, maakten wat sfeerbeelden en zagen dat Bart en zijn fantastische band de volgelopen markt meekregen.

Bij The Go Find zat dat ietsje anders. De band rond Dieter Sermeus kon het aanwezige publiek wel bekoren met hun indiepop gemixt met wat elektronica, maar veel sfeer was er niet. Jammer dat mensen als het minder druk is niet tot op de eerste rijen gaan en liever in aparte groepjes blijven staan.

Rond negen uur was het tijd voor The Magical Flying Thunderbirds en Mintzkov. Ook deze groepen speelden tegelijkertijd dus besloten we om van beide optredens de helft mee te pikken. The Magical Flying Thunderbirds deden waar ze goed in zijn: iedereen aan het dansen krijgen. Charles, Philippe, Alain, Pallieter en Miguel brengen op hun eigen enthousiaste manier hits van de afgelopen veertig jaar en gaan geen enkel genre uit de weg. Wie hen nog aan het werk wil zien deze zomer moet naar Pukemarock, want in 2008 neemt de groep een sabbatjaar.

Mijn eerste keer

Om half tien trokken we richting Ijzerenleen voor Mintzkov. De groep stond deze zomer al op verscheidene festivals, maar ik zag hen (eindelijk) voor het eerst op het podium van Maanrock. Al het goede dat ik al hoorde over de band rond Philip Bosschaerts, werd bevestigd. 'Ruby Red' en 'One Equals A Lot' (nummers die hoge plaatsen in de Afrekening haalden) uit de nieuwe CD 360° werden warm onthaald door het publiek. Naast nieuw werk bracht de groep ook 'Mimosa' en 'I Do' uit hun debuutalbum M for Means and L for Love. De afwisseling tussen stevige rock en poppy luisterliedjes zorgde voor een prima afsluiter van - wat mij betreft - het beste zomerfestival waar ik dit jaar heentrok!

Maanrock dag 1: genieten op de Ijzerenleen

Het laatste weekend van augustus is wat mij betreft al jaren een vaste afspraak met de Maneblussers. Maanrock in Mechelen is het grootste pop- en rockfestival in Vlaanderen. De ingrediënten zijn simpel: vier gratis podia, artiesten uit de duizend en voor een drankje betaal je géén 2 euro, zoals op vele andere plekken. Wie Mechelen een beetje kent (daarvoor moet je maar eens naar Studio 1 kijken en een thuismatch van KV Mechelen meepikken), weet dat dat leidt tot veel, veel sfeer. Bovendien was het prachtig weer zaterdagnamiddag. Rond een uur of zes waren wij dan ook present op de Grote Markt.

Beats en prachtige Nederlandstalige muziek

Eerst op de agenda: Shameboy. Die deejays lieten er een set door de boxen knallen die we al een aantal keer zagen deze zomer. Het jonge volkje smaakt de deejays waar ze ook komen. (Afsluiter) “Strobot” heeft hen richting top gelanceerd en de beats, hoewel vroeg op de avond, brengen de Grote Markt aan het dansen. Vaag herinneren we ons een optreden op festival De Mart, toen Shameboy nog optrad met een drummer. Sindsdien is de groep enorm geëvolueerd en kunnen we alleen maar benieuwd zijn naar wat hun volgende hit wordt.

Voor de rest van de avond parkeerden we op Ijzerenleen, want op de Grote Markt traden exact dezelfde groepen op als op Marktrock in Leuven. De Ijzerenleen is het grootste zijpodium en was, toen enkele jaren geleden de Grote Markt opgebroken lag, zelfs even  hoofdpodium. Op deze locatie dan ook veel volk voor Yevgueni. Geen Russische, maar een Leuvense groep die prachtige Nederlandstalige muziek maakt. Zanger Klaas Delrue brengt met zijn band vooral werk uit “Aan de arbeid”, maar speelt voor zijn trouwe fans ook o.a. “Sara” en “Als ze lacht”. Hoogtepunten naar het einde van de set zijn “Kannibaal” en “Mama, ik wil papa” – velen zongen mee en de handjes gingen van links naar rechts, het bewijs daarvan hieronder dankzij YouTube.

Sta me toe toch een bedenking te maken bij het succes van Yevgueni. In 2002 stond Yevgueni op het podium van Nekka-nacht na het winnen van de talentenjacht daar. Ondanks het feit dat ze er toen al bovenuit staken, duurde het tot vorig jaar om écht door te breken. Jammer dat een programma met uitsluitend covers (“Zo is er maar één”) voor de doorbraak moest zorgen. Is er écht geen plek meer voor een deftig muziekprogramma op de openbare omroep?

Ik vraag het aan Tom Helsen!

Na Yevgueni tijd voor de Fixkes. Het andere uiterste: een band die zonder het goed en wel te beseffen de nummer één van 2007 is. We vragen ons af of Sam Valkenborgh “Kvraagetaan” niet kotsbeu is, maar het spelplezier druipt eraf en het blijft leuk om merken dat de band meer in huis heeft dan de grijsgedraaide hit. Daarom was het best belachelijk dat heel wat ‘fans’ het afdropen na “Kvraagetaan”, want de dialectpoppers hebben véél meer in huis. “Ongelukkig” (de nieuwe single), “Ik zie u geire” (het begon misschien te traag, maar het deuntje ervan blijft echt hangen), “www dertiger punt be” (autobiografisch) en “Lommerte” (met mondharmonica à la El Fish) zijn echt het beluisteren waard. Bisnummer is een reggaeversie van “Kvraagetaan” waarvan u hieronder het begin kan bewonderen. Een optreden van de Fixkes eindigt elke keer met eenzelfde gevoel: het is uitkijken naar de full CD!

De Grote Markt was volzet (Daan en publiek is zoals vliegen op ne stront, met excuses voor het woordgebruik), maar wij bleven sowieso hangen op de Ijzerenleen voor afsluiter Tom Helsen. De man uit Bertem bracht een prachtige set, want hij heeft gewoon geen slechte nummers. Geen enkel moment merkten we dat Helsen al voor de tweede keer optrad die dag. De meeste nummers van Helsen gaan over de liefde en enkele teksten zijn op eenzame avonden absoluut af te raden, maar onder een hemel van zeepbellen beleefden we de hitjes (“Sun in her eyes”, “Change yourself”) op een wolk.

GSM verloren

Helsen sloot af rond 23u45, voldoende tijd dus om terug te gaan naar het station. Wij waren niet de enigen: het was op de koppen lopen aan de perrons richting Antwerpen. Op de trein verloor ik helaas mijn GSM (een kleine, schattige Nokia 6085 die ik van Sarah cadeau heb gekregen). In het verslag van Rock @ Edegem schreef Sarah enkele weken geleden nog wat je moet doen als je een GSM vindt, maar helaas werd dat in dit geval niet opgevolgd. Na ’s nachts nog verwoede (maar vruchteloze) pogingen gedaan te hebben mijn telefoontje terug te pakken te krijgen, voelde ik me best rot. Dat lag echter niet aan Maanrock. Wij trekken over enkele uren weer richting Mechelen voor o.a. Milk Inc., want zo’n geweldig festival, daar moet je elke seconde van meepikken als daar de mogelijkheid toe hebt. Met of zonder GSM.

Uitstekend festivalweekend in het verschiet

Het einde van de zomer is in zicht en zelfs het weer zit mee, een uitstekend festivalweekend is in het verschiet! Dit weekend kan je in het Oost-Vlaamse Oudenaarde bijvoorbeeld terecht voor de twaalfde editie van Feest In Het Park. In de drie tenten aan de Donkvijver kan er weer een heel weekend lang gefeest worden tot in de vroege uurtjes.

Pieter en ik zullen daar jammer genoeg niet bij zijn, want wij trekken dit weekend naar Maanrock. Dit gratis festival in de Mechelse binnenstad is een echte aanrader. Zowel op zaterdag als zondag biedt de stad optredens aan op vier podia. The Mammöths – winnaar van de Maanrockrally – mogen zaterdag de aftrap geven op het hoofdpodium met hun metal- en garagerock. Zanger en liedjesschrijver Allan Muller (die u misschien nog wel kent van Metal Molly en Satellite City) speelt zaterdag na The Mammöths. De Mechelaar bracht in maart ‘Resting My Case’, zijn eerste soloplaat, uit. Naast dit Mechels talent spelen er op zaterdag uitsluitend Belgische artiesten. De eerste festivalavond wordt afgesloten door Tom Barman & CJ Bolland, alias Magnus.

Zondagmiddag richt de organisatie zich naar het iets jongere publiek met artiesten als Marjolein, Ellen en Henkie. U kan de danspasjes van “Lief klein konijntje” dus best nog eventjes opfrissen. De podia op de Botermarkt en op de Ijzerleen worden geopend door de andere Maanrockrally-finalisten, Nestor en Koen Deca. I Love Sarah, de groep die drie jaar geleden de finale van de Maanrockrally niet haalde is dit jaar op vraag van de organisatoren wel present op het Maanrockpodium. Drummer-toetsenist Jani Jani en gitarist-toetsenist Rudy Perdu maken voornamelijk instrumentale muziek. U kan hen zondag bewonderen op de Vismarkt.

Een andere aanrader op zondag is Milk Inc. De groep van Regi en Linda staat in september drie keer in het Sportpaleis, maar wie nu al een voorsmaakje wil, moet rond 15u15 aanwezig zijn op de Grote Markt. Jammer dat ze al zo vroeg op de dag geprogrammeerd staan, maar na hun optreden in Mechelen moeten ze nog naar Kortenaken waar ze Boerenrock afsluiten.

Toch moet Mechelen niet treuren. Na Milk Inc. treden ondermeer The Magical Flying Thunderbirds nog op. Gegarandeerd feest. Charel en zijn vrienden staan voor het vijfde jaar op rij op het Maanrock podium en vieren er hun tiende verjaardag. Natalia ten slotte sluit de twaalfde editie van Maanrock af.

Naast deze festivals valt er nog heel wat anders te beleven. Zo is er op zaterdag in jeugdhuis de NOK te Vosselaar het gratis NOK-out festival met headliners Milow en Sven Van Hees. Ook Kortenaken heeft dit weekend zin om te feesten. Op Boerenrock staan naast vele Belgische artiesten ook The Scene en U2UK (U2 covergroep) op het programma. In Hooglede kan je dan weer twee dagen terecht voor het Prikkel Festival. Aan de deuren betaal je slecht twintig euro voor een weekendpas. Hiermee kan je op zaterdag genieten van ondermeer Mintzkov, Tom Helsen en A Brand. Op zondag kan je Killer Queen bewonderen. De groep wordt beschouwd als beste Queen Tribute Band van Groot-Brittannië. Zeker de moeite waard dus!

De zomervakantie loopt op zijn laatste poten, maar de festivalzomer eindigt niet in het laatste weekend van augustus! Volgend weekend staat Crammerock op het programma met als absolute topper de Fun Lovin’ Criminals. Tickets voor dit festival zijn online te koop op deze site. En dan nu: op naar Mechelen!

Hete standjes op Pukkelpop

Naast optredens op acht verschillende podia was er ook heel wat anders te zien op de Pukkelpopweide.

Zij die eventjes niet wisten wat te doen, konden een bezoekje brengen aan de standen van allerhande organisaties, die op Pukkelpop - achter de skate stage - leden probeerden te ronselen. Op hun eigen, leuke manier probeerden MJA, Oxfam, KAJ-Limburg, Artsen Zonder Grenzen, Wel Jong Niet Hetero (enz.) de aandacht te trekken van de festivalgangers. Jammer dat deze standjes elk jaar helemaal achteraan de weide te vinden zijn, want de grote massa passeert niet langs deze uithoek van het terrein. Links van deze kraampjes bevond zich ook de Arabian Tea Site waar je aan een waterpijp lurken kon en eventjes mocht uitrusten in de hangmatten.

Wie het graag wat wilder had, kon rechts vooraan op de weide terecht in het Red Light District. Daar werd je welkom geheten door Peter di Porno. In Pukkelpop’s eigen rosse buurt kon je wippen voor één euro, het peespaleis bezoeken, je laten masseren, helemaal ge-restyled worden door kappers en een pikante film bekijken in Cinema Eden. Daarenboven kostten pijpen ook maar 5 cent! Naast enkele travestieten en pooier Peter liep er ook een dwerg in SM-outfit rond. Rariteiten ten top, daar op Pukkelpop!

Achteraan in de restozone lagen twee grote ijsblokken waarin lotjes verstopt zaten. Wie het lotje met het juiste nummer kon bemachtigen, won een elektrische gitaar. Vele jongeren waagden dan ook hun kans door op het blok te kappen en erop te stampen. Aanstekers deden overuren.

Voor al wie niet actief op zoek wou gaan naar randanimatie bracht Pukkelpop met Chrome zélf animatie op verschillende plaatsen op de festivalweide. Dit Australisch drietal brengt straat(nu ja, wei-)theater en trok de eerste dag rond verkleed als stieren (The Bulls). Op dag twee heb ik hen gespot in hun strakke haaioutfit (The Sharks) terwijl ze mooi synchroon hun act opvoerden en zongen. Wie hier niet in geïnteresseerd was, kon wat kaarten, uitrusten of handtennis spelen (met een klein balletje, zie foto). Pukkelpop bood genoeg manieren om je tussen de optredens door ook te amuseren!

Pukkelpop wou dit jaar een zo ecologisch mogelijk festival zijn en pakte hier groots mee uit. Samen met de stad Hasselt werd een integraal milieuplan opgesteld. Zo kon je op de weide ecologische frietjes eten, geserveerd in recycleerbare, kartonnen bakjes. Ook de drankbekers, gemaakt van 100 % zetmeel uit natuurlijke gewassen, waren volledig biologisch afbreekbaar. Jammer genoeg belandden veel van deze pintjes alsnog op de grond, maar dat was iets te vroeg. Een sorteerbedrijf uit Houthalen zorgt voor de verwerking van biobekers tot compost en na ongeveer 50 dagen is de beker gecomposteerd. Zo zullen we op Pukkelpop 2008 lopen op gras gemaakt door het afval van de vorige editie.

Ook op de camping werden inspanningen geleverd om de afvalberg zo klein mogelijk te houden. Medewerkers deelden vuilzakken uit en in ruil voor een volle vuilzak kreeg je een leuk Pukkelpop-kaartspel. De zone op de camping die na afloop van het festival het properst was kreeg van Studio Brussel koffiekoeken. De moeite waard om alles in zakken te steken en niet zomaar voor je tent neer te gooien, maar dat had niet iedereen begrepen. Bovendien lagen de kaarten zondag her en der op de camping…

Pukkelpop sleepte dankzij alle inspanningen een Green ’n Clean Award in de wacht. Laten we hopen dat nog meerdere festivals het proper houden! Benieuwd of Maanrock het ook proper houdt..

Enkele filmpjes vanop Pukkelpop

Sarah is aan zee aan het bekomen van Pukkelpop, haar relaas over alle randactiviteiten op Pukkelpop verschijnt hier in de loop van donderdag. Intussen, op aanvraag, enkele filmpjes vanop Pukkelpop. Om te beginnen: Within Temptation!

Bij Just Jack waren we helaas zelf niet bij, maar het was er blijkbaar best leuk :). Geniet mee van het begin van "Stars in your eyes"!

En de Kaiser Chiefs speelden de wei plat en natuurlijk zong iedereen het refrein van "Ruby" mee, daarvan het bewijs hieronder!

Zien en gezien worden op Pukkelpop

Pukkelpop is niet alleen het festival van de alternatieve muziek en het libido (op de camping), het is ook een kwestie van zien en gezien worden. Hieronder enkele opmerkelijke figuren die we in Kiewit spotten. Please ignore the last picture.









 

Pukkelpop dag 3: einde van de uitputtingsslag

De laatste dag Pukkelpop, zelfs het weer zat mee. Dit verslag zal korter zijn dan de voorbije dagen, want het was een ware uitputtingsslag. Meest gehoorde woord op de camping is "emo". Daarnaast ook vele mensen die ’s avonds laat in halfcomateuze toestand in de wei lagen. Ik lag daar gelukkig niet bij, maar over enkele minuten moeten ze me toch niet meer aanspreken.

Absolutely shit met frisbee

De derde dag begon geweldig. De zon scheen, er was nog meer volk dan de voorbije dagen en The Streets maakten het publiek gek. Ook al begon het vrij braaf en maakte Mike Skinner hemzelve de fans kwaad toen hij na “Let’s push things forward” zei: “This is absolutely shit! You can do a lót better!” Daarop gooide hij bierblikjes in het publiek, trapte hij op blote voeten een strandbal (en iets later een heel grote ballon van Pure FM) richting de fans en was er zelfs tijd om te frisbeeën met een pipo die plaats nam op de schouders van zijn vrienden. De set zelf was een mix van oud en nieuw werk en de hitjes werden over dat klein uurtje netjes verdeeld. Ook leuk dat “Out of space” van The Prodigy tussen “Blinded by the lights” gegooid werd. Op het einde van de set zelfs plaats was voor “I love rock ’n roll”. Geniet hieronder ook van het moment dat iedereen verplicht werd om op de knieën te gaan om daarna een vet feestje te doen losbarsten.

Na een rondgang op de camping om wat mensjes te spotten (meer daarover maandag :-)) en iets gegeten te hebben, tijd voor Ozark Henry. Bijzonder weinig volk, weinig sfeer en Piet Goddaer die zelf simpelweg niet overtuigde. Komt daarbij dat ik die man zijn stem gewoon niet kan horen en dus trok ik richting de boiler voor Armand Van Helden. Ik leerde hem pas in 1999 kennen dankzij “You don’t know me” en bijna tien jaar later heeft de deejay nog niets aan populariteit ingeboet. Het was een dík feestje in een zalige zaal, met veel rood licht en mensen van allerlei maten en gewichten. Zoals het hoort dus.

LCD Gans

Spijtig dat het overaanbod ervoor zorgde dat we het dansen (even) moesten laten voor een trip richting marquee, waar de LCD Soundsystem door de boxen knalde. James Murphy en de zijnen speelden veel vanop hun nieuwe album “Sound of silver”, maar ook al hun hits. Het is wel altijd iets met de LCD Soundsystem: twee jaar geleden waren er stroompannes tijdens hun optreden, gisteren viel hun keyboard tijdens een ander optreden. Het euvel werd op het podium verholpen door Murphy hemzelve. Kon geen kwaad, we hoorden het verschil amper en het werd een geweldig feestje.

Verscheurende keuze na afloop van LCD Soundsystem: naar Nine Inch Nails op de main stage, of naar Goose waar we al zoveel goeds over gehoord hebben? Onze voorliefde voor West-Vlamingen (moet iets met de zee te maken hebben) leidde ons richting dance hall waar het op de koppen lopen was. Vanaf “British mode” zat het spel op de wagen, was de bal aan het rollen en het vet van de soep. We kunnen begrijpen dat Goose op Werchter een onuitwisbare indruk nagelaten heeft. De band sprak zelf de wijze woorden: “Spijtig dat we niet veel in eigen land spelen, maar jullie maken het wel altijd fantastisch.”

Waardige afsluiter

We volgden de raad van zij die het kunnen weten en lieten Tool onze Pukkelpop afsluiten. Een waardige afsluiter, want de vonken vlogen er van af en de groene laserlichten reikten net niet tot aan de wolken. Op geen enkel moment verveelden de lange solo’s, in tegenstelling tot die van de Smashing Pumpkins gisteren. Fantastisch om zien dat er ook achteraan de wei gedanst werd, ook al leken de danspasjes soms nergens op. Enig minpuntje was dat er constant videobeelden geprojecteerd werden op de beeldschermen links en rechts, hoewel dezelfde beelden ook áchter de band te zien waren. Tool was echter de perfecte headliner voor deze slotdag. Op de lichtreclameborden verscheen in grote rode letters: “Bedankt en tot op Pukkelpop 2008”. Bij deze, tot dan.