Ik ga de tent uit. De warme nacht in. En dan zit ik daar. In het gras. Badend in het licht van de volle maan. Voor het eerst sinds dagen is de wind weg. De stilte is enorm.
Langzaam dringen alle nieuwe geluiden tot me door. Kraak, kras, kuch, lach. Wenen en troosten. Ze overtuigen me bijna dat eigenlijk niemand slaapt. Ik stel me voor hoe iedereen een voor een uit zijn tent kruipt. Verzamelt in de nacht. En verhalen vertelt tot de zon opkomt.
Het gebeurt niet. Want de wind is weg en de insecten terug. Ze jagen mij ook weer naar bed. Maar ik kan nog steeds niet slapen. Ik wil niet slapen. Mijn ogen zijn wijd open alsof de nacht de dag is. Ik kan niet slapen met een lucht zo vol verwachting.
Momenten later - uit gewoonte - doe ik mijn ogen dicht. Beelden flitsen voorbij ergens in mijn hoofd waar ik het nog net kan zien. Ergens roept een kleine jongen om zijn moeder. Voor ik het weet sta ik weer buiten. Is er een kind verloren onderweg van een nachtelijk plasje?
Ik zie niemand en voel me plots zelf een beetje verloren zo alleen in het ivoorkleurige maanlicht.
Het roepen stopt niet terwijl de muggen zich laten gaan op elk stukje huid waar ze bij kunnen. Ik beslis vlug dat hij niet om mij roept en rits mij terug in veiligheid.
Maar het is duidelijk. De nacht is niet enkel zacht gefluister. De wombats, kookaburra's en rossella's leven de klok rond hier in Wilson's Prom. Mensen worden wakker en gaan terug slapen. Sommigen beseffen niet dat ze wakker worden. Anderen beseffen niet dat ze slapen.
Van dit alles ben ik getuige.
Ik neem elk detail in me op.
En vraag me af wie ik ooit zal vertellen over het wonder van verloren momenten.
VERY WELL WRITTEN LIESBETH, I ENJOYED IT. GEORGES
Geplaatst door: Georges Bernard | 8-3-07 om 2:10
wilson's promontory park, moet jij genoten hebben van het pastorale uitzicht met zijn native beestjes en flora. Merk ik enige melancholie of heimwee naar je "nieuwe thuis"? enjoyed
Geplaatst door: woutervanloo.007 | 8-3-07 om 8:47
Wauw Liesbeth, of is dat te hard... te straf uitgedrukt voor je mooie bedenkingen?
Doorheen je verhaal (prachtig) zinderen je gevoelens van "HET WONDER VAN VERLOREN MOMENTEN". Ik denk ook niet dat alles in woorden uit te drukken is. Maar....als het iemand kan dan... ben Jij het wel!
Geplaatst door: lu | 8-3-07 om 13:09