Wat zo heerlijk is aan thuiskomen in Melbourne is dat ik stiekem nog steeds op vakantie ben. Het houdt niet op. Het verschil is dat ik, tussen kleine en kleinere uitspatjes, Melbourne als uitvalsbasis heb. Een kamer voor mij alleen, in een huis met alles erop en eraan, midden in een wereldstad die op haar beurt weer in het midden van een prachtstaat ligt. Downunder Deel Drie.
Het echte centrum van Melbourne strekt zich uit tussen vier lange straten. Het zal wel groter zijn dan pakweg Antwerpen, maar doordat alles zich binnen een nette rechthoek afspeelt blijkt het overzichtelijk genoeg om niet groot te lijken.
Een interessante en gemakkelijke manier om de stad te ontdekken is met de City Circle Tram. De kans is niet onbestaande dat je twee keer moet blijven zitten wil je alles onthouden wat uit de luidsprekers komt. Maar buiten dat hoeft niemand te weten dat je een toerist bent: dit houten trammetje is gratis en voordelig voor iedereen.
Zoals de naam vertelt maakt de tram een cirkel – wel, een rechthoek dus – langs voornoemde buitenste straten. Alleen aan de westkant gaat hij een stukje verder. Naar de Melbourne Docklands. Een gebied dat nog vers in de (her)ontwikkelingsfase zit. Er is al vanalles aangelegd en gebouwd, maar het volk is er nog niet op losgelaten. Of, zo lijkt het.
Om de vogels – en niet alleen de duiven - een kans te geven samen te leven met de stad is er een park geïntegreerd rond de oorspronkelijke moerassen. Het is het eerste nieuwe park in honderd jaar waar Melbourne zijn graaftanden in zet. En het mag er zijn. Ook al is het niet groot, door het water – zowel van de moerassen als van de dokken - voelt het eerder als een natuurgebied dan als een park. Het geeft de buurt een rustige uitstraling waardoor je je moeilijk kan inbeelden dat je zo dicht bij de drukte bent.
Dat de ontwerpers hun best doen om aan duurzame ontwikkeling te doen blijkt uit hun irrigatieplannen. Die hebben ze vrijwel exclusief met het stormwater. Dit laat het park toe zijn eigen cirkel te vormen en
nauwelijks extra gewicht op de kostbare watervoorraden te leggen.
Een leuk detail is dat elk project dat gerealiseerd wordt in de Docklands één procent van het budget moet spenderen aan kunst. Kwestie van het straatbeeld meteen wat kleur te geven. Dus, spot de koe in de boom. Spot de soeplepels in het bellenblaasding. En spot de inventieve speeltuin.
Lunchen doe ik een stukje verder ter hoogte van een reeks cafeetjes aan de Victoria haven. Hier dringt de drukte van de stad alvast wel al door. Ten minste tussen twaalf en een...


allé onze moderne nomade heeft ne nieuwe pied à terre: comfort allom, central control die je in de gaten houdt en vertelt waar en wanneer uit te stappen-als je niet zit te luisteren naar je ipod op dat lieflijk trammeke natuurlijk-, Ersatz natuurgebieden met rampfunctie die worden aangekleed door en met bovenlokaal belang...
"thuiskomen in Melbourne", de perfecte syllepsis net zoals je ervaringen...
constructio ad sensum
enjoyed
Geplaatst door: woutervanloo.007 | 28-2-07 om 10:21
Een beetje luxe.....en een gratis houten trammetje als vervoermiddel, mooi meegenomen..!
Geplaatst door: lu | 3-3-07 om 17:54