Een kwestie van de juiste contacten leggen of puur met je gat in de boter vallen? Wie zal het zeggen. Het is een zonnige morgen in Auckland en ik zit op een boot met de taxichauffeur van Te Anau en een bevriende Aucklander. Eerst tanken - grappig - en dan racen! Over het flesgroene water, richting Rangitoto Island.
We gaan aan land met een sloepje niet veel groter dan een zakdoek. Oeps, stilzitten! Na een wandeling over het vulkanische eiland - ook niet veel groter dan een zakdoek - blijven we nog uren in de baai voor anker. In de ban van de gannets. Machtig zweven ze hoog in de lucht. Tot ze hun vleugels intrekken, draaien en als een kogel naar beneden duiken. *Splash!* Weer boven water komen, slikken wat er te slikken valt en weer opnieuw beginnen. Waauw...time has left the country.
Een ander eiland waar de tijd verloren is, is Waiheke Island. Een populaire vakantiebestemming voor Aucklanders door haar microklimaat, wijn- en olijfgaarden en kunst in de vrije natuur. Verschillende reuze kunstwerken zijn verspreid over het eiland. Wij gaan - over land - op zoek naar een enkele meters grote ring: Gravity Dreams van Aiko Groot.
De tocht leidt ons dwars over het eiland naar een klein strand. Maar de ring zie je best - eigenlijk alleen maar - van het water. Dus lenen we een roeibootje van de plaatselijke kinderen. Om de hoek van de baai zien we - uiteindelijk - tegen de helling de ring de zwaartekracht uitdagen. Of is het de zwaartekracht die de ring uitdaagt? Het is niet zo simpel als het lijkt. Lijkt me.
Het laatste aas waarin ik - weer alleen - bijt is het Coromandel schiereiland. Een ideale vakantiebestemming op enkele uren van Auckland vertellen de brochures. (Ik verdenk de Aucklanders 
ervan alles buiten hun stad ideale vakantieplek te noemen.) Ik volg het Crimson Spoor dat de prachtige Pohutukawa's in de bloemen zet. Bomen met een gigantische, grillige kruin en enkele weken per jaar boordevol crimson bloesems.
Ergens aan de oostkust van dit weelderige schiereiland verbergt Hot Water Beach tijdens de vloed een warm water bron. Maar twee uur voor en na laag water kan je met je handen en voeten een kuil graven op het strand en als je een beetje uitkijkt waar je het doet - het water gaat tot zestig graden - kan je een heerlijk warm bad nemen.
Tijdloos of niet, het is de tijd die me uiteindelijk inhaalt en terug roept naar Auckland. Miss Murphy teruggeven. Weer zelf mijn rugzak dragen. Een slaapplek zoeken voor één nacht. Een "Any way the wind blows" laatste avond. Afscheid van het mooiste land dat ik ooit heb gezien.
Hot Water Beach....de sprong maar wagen? Of laat ik me die whirlpool toch maar installeren? We bedenken ons nog even en genieten van jouw unieke ervaringen en prachtige verhalen.
Geplaatst door: lu | 22-2-07 om 12:51
thanks.
Geplaatst door: woutervanloo.007 | 22-2-07 om 16:56
prachtige vogels die gannets
Geplaatst door: kvdb | 25-2-07 om 23:54