Down Under

Warm en warmer

Zomerkleren volstaan hier in Rotorua. Op de rand van enkele gapende openingen der aarde. Omcirkeld door de geur van natuurlijk sulfer. Verwelkomd door oorspronkelijke bewoners van Whakarewarewa. Gedragen door het onschuldige spel van een zwoele zomerbries en oranje straatverlichting. Heerlijk.

Op een andere planeet

IJzige wind jaagt slierten mist over de dorre donkerbruine vlakte. De lucht is onheilspellend zwaar, maar het is droog. De enige planten zijn stekelig, vijandig en in kleuren die je normaal niet met iets levends associeert. Mijn adem raakt de weg kwijt, ergens in mijn lijf. Net als je denkt dat je het allemaal wel gezien hebt is ze daar weer. Met een nieuw kostuum, nieuwe props en een verrassende wending in het scenario. Nieuw-Zeeland. De dramakoningin.

De 'vergeten wereld' weg

Nog een beetje onder invloed van het vorige avontuur, past 'The Forgotten World Highway' bij de sfeer die de ronde doet. De ene bocht na de andere leidt ons verder naar het oosten, en onttrekt wat we achter laten aan het zicht. De hellingen langs de weg sluiten ons in als twee dikbegroeide, donkergroene muren. Zo steil dat de bomen en varens bijna parallel groeien met de grond. Geen mensen te bekennen. En dat kilometers lang.

If they spook you like that ...

Ik denk het, Lies zegt het. 'Die kerels hebben niets goeds in de zin.' Ze rijden traag over de parking waar wij - samen met twee andere campers - staan voor de nacht. Het schemert en we hebben een pracht van een zicht op Mount Tarranaki.

***AbrAcAdAbrA***

De dag staat in het teken van drie wensen. Lies doet ze - zij is jarig - en ik vervul ze...