Met de taxi naar Milford Sound. Wel, het is eigenlijk de campingeigenaar van Te Anau die voor zijn plezier rondrijdt in de enige taxi die Te Anau rijk is, toevallig in Milford moet zijn en mij een lift aanbiedt. Omdat er zoveel te zien is onderweg is dit wel eens leuk voor de verandering.
Er is maar een weg door het fjorden land. Milford Sound ligt aan het einde. Voor de oplettende lezer, de namen Milford en Doubtful Sound waren lang gegeven voor anderen ontdekten dat ze gevormd zijn door gletsjers - niet door water - en dus fjorden zijn - geen sounds. Je moet het maar weten...
De dag is gevuld met zon, spelen met Kea's - vrij grote, nieuwsgierige vogels die graag ruitenwissers eten - een deugddoende wandeling op Key Summit en een
helicopter van dichtbij onderzoeken. Misschien is het een van deze dingen of het fjordenland in zijn geheel, 's avonds sta ik in de plaatselijke Te Anau kroeg de wekelijkse karaoke avond te sponsoren. Good fun! Ik krijg zelfs een aanbieding om een dag mee te gaan schaaphoeden - niet dat dat er iets mee te maken heeft - maar er loopt iets mis met mijn wekker en zo komt het dat ik het bij mijn plan houd en op weg ga naar Queenstown. De avontuur hoofdstad van het Zuid eiland.
Omdat er niemand is die mij sponsort om te bungy jumpen, te raften of iets van die aard, stel ik me meer dan tevreden met een ritje naar Paradise. De plek heeft zijn
naam niet gestolen. Peter Jackson heeft hier zijn hart kunnen ophalen. Onwerkelijk prachtig. Waar moet ik de woorden blijven halen? Toen ze Nieuw-Zeeland maakten hadden ze niet door dat ze nog wat moesten overhouden denk ik. Maar dat klopt niet, want het land is relatief jong in vergelijking met de rest van de wereld.
In elk geval, ik scheur mijn ogen los van het schouwspel en rij verder door het charmante Arrowtown naar Wanaka. Dit stadje is bekend om haar labyrint op mensenmaat. Ik heb 45 minuten nodig om de vier torens op de hoeken te beklimmen, iedereen 100 keer tegen te komen en uiteindelijk de uitgang weer te vinden. Few!
Een andere publiekstrekker is de plaatselijke bioscoop. Oorspronkelijk uit gebrek aan beter volgezet met zetels, banken en een oude gele kever - later zo gehouden uit populariteit - lijkt het meer op een grote woonkamer. Lekker onderuit in de beste zetel van de zaal laat ik me meevoeren naar 'Dave Chappelle's Block party'. Een feel good film op maat van de omgeving. En uhm, de enige die ze spelen.
De belofte van een indrukwekkende zonsondergang maakt de volgende dag plaats voor schitterend weer. Ideaal om tientallen kilometers verder Haast Beach van zijn beste kant te tonen. Lang uitgestrekt strand, bezaaid met ruwe stukken drijfhout en kleurrijke stenen die allemaal wel kristallen lijken. Woud tot aan het randje van het zand, een wilde glinsterende zee en geen mens te bekennen. Het mooiste strand ooit als je het mij vraagt, en ik kan het weten intussen...


knappe foto's, long time no see.
take care.
Geplaatst door: woutervanloo.2006 | 14-12-06 om 12:25
Maleisië het "regenwoud", Zuid Afrika "Kaap de goede hoop", St.Petersburg boottocht over de Newa tot aan de "Finse Golf". Dat waren voor mij de voorbije twee
jaren al zulke fantastische ervaringen. Ik zat telkens terug...in de aardrijkskunde les van de lagere school...!!Daar overal zelf te staan, ik kan me indenken dat je haast geen woorden meer kan vinden om alles te vatten, ons te laten "zien"(want dat doe je)en te laten meegenieten.
Alhoewel...het lukt je toch nog altijd!!
Mooie foto.
Geplaatst door: lut baeten | 14-12-06 om 17:54
Klinkt als de beste trip ever. Prachtig stukje schrijven, waw! En wat een background voor mijn computerken. Tot ik ertoe kom om een fotooke van Lucy mee te brengen natuurlijk, want die is net nog ietsje mooier voor mij.
Tot binnenkort,
Geplaatst door: Steven | 4-1-07 om 16:54