Grappig hoe mensen dubbel checken of ik zeker wel wil uitstappen in Childers. Het enige nieuws over dit stadje dat tot in de backpacker wereld is doorgedrongen gaat over een hostel dat opgeblazen zou zijn door iemand die toeristen blijkbaar niet leuk vindt. Maar ja. Ja dus. Ik moet wel. Ik moet er zelfs een hele dag wachten op de bus van daar naar Gayndah. En dan heb ik nog geluk ook, want er zijn er twee per week...
Het lijkt wel een time-out in niemandsland achteraf gezien. Als ik eindelijk op de bus zit is de zon aan haar weg naar beneden en werpt ze een warme rode gloed over de heuvels en weiden. Een prachtige ontspannende rit in het niets! Ik heb immers geen flauw benul waar ik ga terechtkomen vanavond...
En daar is het dan, Gayndah, een klein stadje een hondertal kilometers landinwaarts. Het 'Zonhovenpark' zie ik meteen. Zo grappig! En een reuze mandarine in iemands voortuin. (Voor degenen die het niet weten, waarschijnlijk dus iedereen min een: Gayndah is de mandarine hoofdstad van Australie.)
Na vijf minuten wachten samen met de buschauffeur en de ene andere klant op de bus, stopt er plotseling een auto met twee enthousiastelingen. Ik herken ze meteen van de foto's: Peter en Les. En boem stroomversnelling! Het startschot voor de volgende fase van mijn reis. Peter neemt mijn rugzak, we stappen weer in, een snel ritje rond de stad, ondertussen honderduit vertellen over vanalles en je weet wel...
En dan zijn we thuis. En ik bedoel thuis. Wel, met het verschil dat ik niet toegelaten ben in de keuken, maar daar vind ik later wel iets op. Ik kan mijn rugzak neerplanten in mijn eigen kamer, mijn benen onder tafel schuiven en Pamela en Madeline, vrouw en kind des huizes, leren kennen.
Het duurt niet lang voor iedereen op zijn gemak is en ik me een deel van de uitgebreide familie voel. Ik blijf hier bijna een week en de hele tijd lopen mensen in en uit of gaan we zelf een eindje de omringende wereld in.
Mike is een van die mensen. Hij was degene die samen met Godfried Vaes (een Zonhovenaar) de verbintenis tussen beide gemeentes leven inblies. Hij heeft mijn tante nonneke nog gekend en zegt haar te herkennen in mij. Geweldig, en daar reis ik dan de halve wereld voor af...Op dat moment staan we boven op een heuvel met een geweldig uitzicht en een pintje. Hij vertelt me meer over hoe de rivieren (heel) vroeger landinwaarts stroomden en dat er dan ook een inlandse zee was. En hoe het land anders is aan deze kant van de Great Dividing Range. En dat er een vissoort rondzwemt in de rivier met longen... Vreemde dingen, maar het past perfect bij de zonsondergang en het inhalen van verloren tijd...
Een andere dag brengen we een bezoekje aan de burgemeester van het naburige stadje. Hij woont in een groot huis op een nog veel groter landgoed. The Aussie way! En op vrijdag komt Rowan voor het weekend, een vriend des huizes met een gemeenschappelijke hobby: auto's! Er zijn namelijk - hou je vast - 30 auto's verdeeld 
over de tuin en de schuur van Peter en Les. Ik heb mijn eerste 'linksrij' ervaring met een zwarte citroen uit de jaren '30. Cool! En in de schuur vind ik er ook wel een die me aanstaat: een watergroene cabriolet.
Er is altijd wel iets te doen, en er is altijd wel niets te doen. Wat er ook gebeurt, de dag begint met de beste koffie, op zijn Frans. En als de tijd daar is om afscheid te nemen lijkt het alsof ik een heel leven geleefd heb in Gayndah. Ik doe mijn best om woorden te vinden, maar ze hebben zich allemaal goed verstopt. Ik doe mijn best om mijn tranen te verstoppen, maar alle verstopplekjes zitten vol met woorden. Dus dat lukt ook niet, maar het is niet erg. Ik ben niet alleen. En het is niet voor lang: Peter doet me zo hard lachen dat alles snel weer opdroogt en mijn oogjes zijn weer proper!
Liesbeth, ik zei het eerder al, in de voetsporen van tante nonneke. Jij bent bezig met iets wat ik (heeeel..lang geleden) had willen beleven. "Er is altijd wel iets te doen, er is altijd wel niets te doen". De beste uitdrukking voor je gevoelens. Ik krijg er zelf zo'n gevoel van eindeloosheid van!
James Dean niet tegengekomen tussen de Old Timers? T.Lut
Geplaatst door: lut baeten | 7-11-06 om 11:03
IT WAS
WVL.06
Geplaatst door: woutervanloo.2006 | 7-11-06 om 16:58