Down Under

Het is maart in oktober

Als je een uur of twee rijdt, kan je nog steeds gaan skien, maar in Christchurch, Nieuw-Zeeland barsten de bloesems de lente tegemoet. Het ruikt naar voorjaar in de Botanische tuinen maar het is oktober. Een jetlag op jaarbasis...

Alles in een week

Terug van een weekendje uitwaaien blijf ik bij vrienden in Northcote - een van de suburbs van Melbourne - en ik verheug mij op lekker rondlummelen overdag, eten maken voor hen 's avonds, wat schrijven, lezen ... Je weet wel. Altijd met je mond open lopen of je ogen uitkijken wordt echt wel vermoeiend na een tijdje. Luxeprobleem, ik weet het, maar toch. Hoe dan ook, zij denken er enigszins anders over...

Ze waren met twaalf

Bij het binnenrijden is het mij niet meteen duidelijk waar de charme van Melbourne precies ligt. Wolkenkrabbers, vierkante straten, drukte ... En het is donker.

Blauwe bergen

Na een overweldigend mooie rit door weelderige groene heuvels - hoe leg je groen, groen en groen uit in woorden? - doemen aan de einder 'torenhoog en mijlenbreed' de gebouwen op van de eerste miljoenenstad in tijden. Sydney...

Goudkoorts...

Ochtendgloren over het meest oostelijke punt van Australie. Overal ligt het goud voor het rapen. Of is dat een illusie? Ik probeer het te vangen met een camera, maar ik zou beter moeten weten. Het ding is te klein en ziet niet en voelt niet zoals ik...

Vogelvlucht

Waarschijnlijk heel erg gekleurd vanuit een luxe standpunt, maar mijn tijd begint een beetje in te korten. Ik wil ruim op tijd in Melbourne aankomen voor ik naar Nieuw-Zeeland vlieg, en dat laat me nog een kleine twee weken en heel erg veel om te doen. Dat betekent plannen van achter naar voor en - oh nee - een schema om mij aan te houden...

Zonhoven aan de andere kant van de wereld

Grappig hoe mensen dubbel checken of ik zeker wel wil uitstappen in Childers. Het enige nieuws over dit stadje dat tot in de backpacker wereld is doorgedrongen gaat over een hostel dat opgeblazen zou zijn door iemand die toeristen blijkbaar niet leuk vindt. Maar ja. Ja dus. Ik moet wel. Ik moet er zelfs een hele dag wachten op de bus van daar naar Gayndah. En dan heb ik nog geluk ook, want er zijn er twee per week...

Surfing surfing ... wave surfing ...

De drang om te leren surfen is sterker dan de angst voor haaien, kwallen en andere minder gewenste mogelijke ontmoetingen met plaatselijk zeeleven. Toegegeven, de gedachte duikt even de kop op bij het tekenen van een contract waarin staat dat je op het punt staat iets gevaarlijk te doen en dat je misschien kan doodgaan en nog iets over verantwoordelijkheden en dat die niet de hunne zijn ...