Zoals er misschien veel plekjes zijn in Australie, is Magnetic Island een paradijselijke wereld weg van de wereld. Het grootste deel van de oppervlakte is bedekt met National park woud, mooi omrand met goudgele stranden en groenblauw water. De meest opvallende actie vindt plaats ergens onder een palmboom …
… liefst in een hangmat. Maar tot de opties behoren ook watersporten – wat iets meer beweging vereist – possums bestuderen die acrobatie combineren met avondeten uit
vuilnisbakken verzamelen, en op zoek gaan naar koala’s in de noordoostelijke bossen. Diezelfde wandelpaden leiden ook naar een oud fort. Toepasselijk de ‘Forts walk’.
Even inzoomen en daar ben ik. Het is heet en mijn tas is te zwaar – waarom ik zoveel spullen meeneem is mij na ongeveer dertig jaar nog steeds een raadsel … Onderweg leer ik een Londens meisje kennen die dezelfde kant uit gaat. Extra ogen om uit te kijken naar grijze aaibare brokjes die ergens in een Eucalyptus boom horen te hangen...
Dat we ons best doen staat buiten twijfel, maar misschien weten we niet waar te kijken, misschien weten we niet hoe te kijken, in elk geval, onze pogingen zijn tevergeefs. Geen koala te bespeuren. We moeten het doen met de overblijfselen van het fort en de verbluffende uitzichten van aldaar.
Er is meer dan genoeg over om ons helemaal te verplaatsen naar tientallen jaren eerder. We speuren de horizon af naar vijandelijke schepen, trap op trap af, naar het hoogste punt, kijken door de schiet/kijkgaten – of hoe noem je dat? - maar ik geniet vooral van de blauwige waas die over het hele eiland ademt. Later leer ik dat deze waas olie is die verdampt van de eucalyptusbomen. Interessant!
Terug op de weg moeten we meer dan een uur wachten op de volgende bus. Een gezinnetje in dezelfde situatie probeert - voorlopig onsuccesvol - een lift te versieren. Goed idee! Wij stappen eerst een stukje terug en krijgen vervolgens een lift van de eerste auto die ons passeert. Meevaller! Het is een jongen van zeventien (!) die zomaar wat aan het rond cruisen was. Onderweg vertelt hij over het leven van een local op het eiland. Hij heeft er geen goed woord voor over. Hij verveelt zich te pletter en kan niet wachten om ergens anders te gaan wonen! Zo zie je maar: 'paradijs' voor de ene, 'hel' voor de andere...
Stom, vergeef me.Ik zie je al kijken door die muur dikke gaten van je oude boek dromend 'dit is het paradijs' uit gegeven bij het locale davidsfonds. kissy
Geplaatst door: woudjevanloo.2006 | 22-10-06 om 21:53
dag liefje
ben je nog niet vergeten, dat is oook niet mogelijk
druk bezig met mijn huisje. lies krijgt een uitgebreider schrijven voor jou mee.
zak een beetje zwaar om mee te sleuren :) waarom verbaast mij dat niet
dikke kus
Geplaatst door: kvdb | 1-11-06 om 12:49