Zondag morgen, tijd om te vertrekken. Het plan is om eerst een stukje naar het Zuiden te gaan, landinwaarts, en daarna via het Noorden terug naar Cairns. Het duurt een tijdje voor we helemaal vertrekkensklaar zijn. Opvallend hoe gemakkelijk het is om spullen te verzamelen als je een auto hebt. Hij is eigenlijk meer dan vol, maar onze rugzakken zitten er nog niet in, en wij ook niet ...
Goed, na wat heen en weer krijgen we toch alles in en op de auto, inclusief onszelf. We rijden nog maar net voor we al weer stoppen bij de supermarkt en de drive-through drankhandel. Dat is wanneer het eerste probleem de kop op steekt: in het stadscentrum mag geen wijn verkocht worden voor vier uur in de namiddag. Nu, het was al duidelijk dat er een hoop nieuwe regels zijn in Australie (misschien vooral in Queensland), maar deze is wel heel erg nutteloos lijkt me. Dus, ons plan om vlug wat wijn te kopen voor de avond, verandert in een soort van jacht op wijn. Het is inderdaad een hele uitdaging en het kost ons een aantal keer stoppen en heel wat tijd voor we onze missie tot een goed einde brengen.
Uiteindelijk volledig uitgerust trekken we richting Yungaburra. Een schattig stadje op de rand van de Atherton Tablelands. Er zijn een aantal mogelijkheden om te kamperen. Twee daarvan volledig in de natuur: heel mooi, maar veel insekten en nogal uit de richting. In de plaats zetten we onze tenten op in de tuin van On the Wallaby. Het ziet er uit als een normaal huis maar dan met veel meer spullen. Gezellig, comfortabel en de ideale uitvalsbasis om de buurt te verkennen.
Als je geen auto hebt kan je een tour regelen vanuit het hostel, maar je kan alvast te voet naar een kleine rivier net buiten het dorp om vogelbekdieren te zien. Het grappige aan die wildlife spotting wandelingen is dat je echt wel goed moet kijken. Ze komen niet zomaar opdraven. Ik heb het geluk om er twee te zien voorbij zwemmen.
De volgende dag kruipen we weer in de auto voor onze eigen tour. Interessant in deze buurt, naast regenwoud, een diepe krater en bomen waarvan de wortels bovengronds groeien, zijn vooral de vele watervallen. De ene al mooier of spectaculairder dan de andere. Voor wie zich de shampoo reclame onder de waterval herinnert, dat zijn de Millaa Millaa Falls. Andere die niet op televisie zijn geweest - maar zeker de moeite waard zijn en bovendien ‘off the beaten track’ - zijn de Emerald Creek Falls. Als je helemaal tot boven loopt vind je daar verborgen tussen de rotsen een kleine poel met fris, helder water waarin je kan zwemmen. Het is te zeggen, waar je in het water kan, want het is eigenlijk meer als een ruim bad nemen, maar dan wel buiten en volledig natuurlijk.
Op de weg terug zie ik - eindelijk, ik dacht dat ze mij al zouden verwelkomen aan de luchthaven - mijn eerste kangoeroe. Joepi! Volledig iets anders, maar in dezelfde buurt en een even grote aanrader als de watervallen is de Mungalli Creek Dairy waar ze biologische zuivelproducten maken: je kan er gratis kaas en yoghurt proeven en je krijgt een rondleiding op verzoek. Wij waren te laat, voor ons was er enkel het proefgedeelte. Nu ja, er zijn ergere dingen.
Na enkele dagen thuis te zijn geweest in On the Wallaby is het tijd om er weer vandoor te trekken. Niet gemakkelijk. Maar, eens onderweg is het wel gezellig cruisen richting Cape Tribulation, de meest noordelijke bestemming van mijn reis ...
wijn, insecten en shampoo what we call wildlife spotting. the real australian tribulation I, sequel's coming up check out your local screen.
WVL.2006
Geplaatst door: woudjevanloo.2006 | 16-10-06 om 18:29
met veel interesse gelezen, we blijven je
op de voet volgen. Nog veel boeiende ervaringen wensen we je.
Nonke Guido, die zelf ook wel eens op avontuur wil!!!!
Geplaatst door: baeten guido | 20-10-06 om 15:43