Ik kan er niet aan doen, ik moet af en toe eens plat uit de hoek komen. Het mannelijke chauvinistische zwijn in mezelf loslaten, dat deel van mijn ego dat elke 7 seconden denkt aan sex, sex en sex. Gisteren was het weer van dat : ik ben in mijn coolste outfit de bar van het Hilton op de Groenplaats in Antwerpen binnengestapt, kraag omhoog en gouden kettingen weelderig over mijn borsthaar gedrapeerd en heb me daar een wanhopige deerne aan de bar uitgezocht.
Nog voor ik echter haar waren kon checken kreeg ik last van een acute aanval van diarree -- ik ben jammergenoeg allergisch aan de brilcrème waarmee ik mijn schaamhaar meer volume geef -- en moest ik me stante pede naar het dichtsbijzijnde toilet begeven. Ik heb daar uuuuuren gezeten want het toiletpapier was op, ik ben er dus niet in geslaagd mijn barprooi dit formulier af te geven. Gelukkig heeft de barman me wat getroost.
Vandaag is het weer over, mijn mannelijke hormonenpeil kan ik nu weer een tijdje onder controle houden. En ik ben deze morgen gaan bidden voor mijn zonden.
