- Koen Marcelis
Luik-Bastenaken-Luik is, spijtig genoeg, de laatste klassieker van het voorjaar. Niet te missen dus!
Rond 11 uur vertrek ik met de moto onder een stralend zonnetje richting Belgische Ardennen. Raar maar waar... voel ik me een beetje verplicht om de koers op Côte de la Redoute te volgen :-).
Deze historische helling ligt op 35 km van de finish en is al meermaals scherprechter geweest. Denk maar aan Frank Vandenbroucke en Michele Bartoli in 1999! Ik krijg er nog altijd kippenvel van...
Aan de voet van La Redoute
Na een tweetal uurtjes cruisen rij ik de autostrade af aan de afrit Remouchamps. Prompt rij ik "Philippe Gilbert-village" binnen. Dit heb ik nog nooit gezien! Honderden, zelfs duizenden Gilbert-fans zijn hier verzameld aan
de voet van Côte de la Redoute. Grote tenten, eet- en drankstalletjes, picknick-banken, een groot scherm... Alles is hier voorzien. Blijkbaar is dit de traditionele pleisterplaats van de supportersclub van Gilbert. Hier valt op hoe populair Gilbertke is! Na Boonen is hij, volgens mij, de populairste renner in België en in Wallonië zelf is hij nummer één. Wat Boonen in Vlaanderen is, is Gilbert in Wallonië, zou je kunnen stellen.
Ik besluit La Redoute verder te beklimmen om ergens halverwege een mooi plaatsje te bemachtigen. De renners worden pas verwacht tegen vier uur en liggen dus achter op het verwachte uurschema. Zou dat aan de wind liggen? Op de Ardense toppen staat in ieder geval met momenten een stevige bries. Voor de supporters is dit niet zo erg, want zij genieten nog van het zonnetje. De renners gaan dit echter zeker voelen!
Reclamekaravaan naar de top
Een geluk bij een ongeluk: door de achterstand van de renners, maak ik de passage van de reclamekaravaan mee. Ze denken hier precies dat de Ronde van Frankrijk passeert! Tientallen gadgets worden me naar het hoofd gesmeten. Wat een weldaad in Wallonië!
Meer en
meer supporters beklauteren ondertussen deze legendarische helling, de meesten zwoegend en zwetend, velen wel met een pint in de hand. Het zal wel door het mooie weer zijn zeker, want het lijkt dat gans Wallonië op straat komt. Vlak naast mij begint Giovanni, een Italo-Waal, zijn gigantische Belgische vlag op te hangen en ik mag hem daarbij assisteren!
Beklimming van de Côte de la Redoute
Het is nu vier uur en we horen de helikopters naderen. Automatisch neemt de spanning toe en iedereen kijkt reikhalzend uit naar beneden. Eerst passeren nog tientallen moto's en wedstrijdwagens en dan eindelijk "de rode vod"! We zien drie renners moeizaam deze helling besteigen.
Het zijn Pierre Rolland (Crédit Agricole), Pavel Brutt (Tinkoff Credit Systems) en Markus Fothen (Gerolsteiner). Zij liggen een dertigtal seconden voor op één renner en dat is... Gilbert himself! Het publiek wordt wild en schreeuwt de stemmen schor. Hiervoor zijn ze gekomen en dat zal Gilbert gehoord hebben!
Kort daarachter komt de voorbode van het peloton. Het verschil met Gilbert zal om en bij de tien seconden bedragen. Niet genoeg om te winnen, maar hij laat zich toch zi
en aan zijn publiek! Het zijn de knechten van de grote ploegen die het peloton mennen, de kopmannen kort daarachter. Ik herken Schumacher en Andy Schleck, zij lijken nog lucide.
Tientallen renners zijn al achterop geraakt. Sommigen hebben moeten werken voor hun kopman, anderen kennen een slechte dag of behoren tot het kransje "mindere goden". Toch worden ze allen aangemoedigd: een van de geweldige dingen van de koers.
Gilbert-village
Na de doordocht van de renners rep ik me met de massa naar beneden, naar Gilbert-village.
Ik hoop de finale nog te kunnen zien op het daar aanwezige grote scherm. Duizenden anderen dachten dat dus ook... Hier zie ik een beklijvende finale met verschillende kleppers in de hoofdrol. Spijtig genoeg wel geen Belgen. Het hardst wordt er nog geroepen als het voetbalstadion van Standard in beeld verschijnt, waarom toch? :-)
De Schlecks spelen ondertussen hun broederrol uit, Rebellin speelt het leep en Valverde blijft fit ogen. Wie wint? Valverde met zijn snelle benen! Het aanwezige publiek klapt ridderlijk in de handen, maar een volksfeest is het niet geworden. Ik had het nog wel eens willen meemaken als Gilbert hier had gewonnen!

alleen al voor de prachtige verslaggeving is het jammer dat de voorjaarsklassiekers reeds voorbij zijn, knap werk geleverd mieke en rik
Geplaatst door: mieke |en rik | 4-5-08 om 15:24
hallo koen,
leuk om een belg met de zelfde achternaam te vinden die ook koerszot is. zelf ben ik wielrenner bij een nederlandse ploeg. groetjes tom marcelis, tom_wielrennen@hotmail.com
Geplaatst door: tom marcelis | 27-6-08 om 11:59
La façon d'apprendre une langue est de la pratique, il parle aussi souvent que possible.
Geplaatst door: Cheap Air Jordan For Sale | 11-1-11 om 9:48