- Daphne Van Dyck
Zon en koers. De ideale ingrediënten om de laatste dag van de week perfect te laten verlopen. Bijna dan toch, want natuurlijk vinden lectoren van de hogeschool zon en koers geen excuus om geen bakken werk mee te geven. Dan maar thuis werken, met als achtergrondgeluid de stemmen van Karl Vannieuwkerke en Michel Wuyts. Blijkbaar was ik trouwens niet de enige die veel werk had: er stond niet veel volk aan de kant van de weg de renners aan te moedigen. Een toch wel zeer groot contrast met de koersen in Vlaanderen. Ach, het zal Alejandro Valverde worst wezen! Hij zette voor de tweede keer Luik-Bastenaken-Luik op zijn naam.
Zenuwslopend einde van de klassiekers
La Doyenne is de laatste van de voorjaarsklassiekers. Dit jaar mocht Alejandro Valverde voor Davide Rebellin en Fränk Schleck de armen in de lucht steken. Even leek het erop dat Philippe Gilbert voor de eindwinst ging, maar op La Redoute haalden de favorieten hem in. Op de nieuwe helling, Côte de la Roche aux Faucons, verlieten Davide Rebellin, Alejandro Valverde en de broers Fränk en Andy Schleck het peloton. Cunego, de winnaar van de Amstel Gold Race, en favoriet Cadel Evans konden het viertal niet bijbenen. Toen de jongste van de broers Schleck, Andy, bij het binnenrijden van Luik wegglipte, waren de drie andere op achtervolgen aangewezen. Dat deden ze voortreffelijk, want op de Côte de Saint-Nicolas haalden ze hem in en lieten ze hem achter. Na een zenuwslopende laatste kilometer (waarin Alejandro Valverde voortdurend keek naar zijn twee kompanen), kon de Spanjaard uiteindelijk juichend over de eindstreep rijden.
Koers in Ekeren
Net toen ik dacht dat ik de hele dag binnen zou zitten, hoorde ik dat het bij ons in Ekeren ook koers was. Een kermiskoers welliswaar: de 14e Memorial Réne Simons. Natuurlijk kon ik het niet laten om mijn boeken aan de kant te leggen en richting Ekeren- dorp te stappen. Daar aangekomen kreeg ik algauw een deelnemerslijst in handen en zag ik dat zowel amateurs, masters, elite zonder contract en beloften meereden. Wat ik ook meteen opmerkte was het ontbreken van rugnummer 13! Blijkbaar zit de schrik voor het nummer 13 niet alleen in het profpeloton.
Na 2 ronden reden er drie renners op kop: Dries Echelpoels, Stijn Van Looveren en Jeroen Das. Deze drie renners zouden nog 18 ronden voor het peloton uitrijden. Uiteindelijk kwam Das als eerste over de streep komen, voor Stijn Van Looveren en Dries Echelpoels. Voordat het peloton helemaal over de aankomstlijn was, gebeurde er een valpartij. Volgens de voorzitter van het feestcomité, Richard Luyckx, was het de eerste keer dat er een valpartij voorkwam in de memorial Réne Simons.
Jeroen Das kwam met een brede glimlach over de streep, maar slaakte daarna een diepe zucht: "Ik heb echt alles gegeven!" 
Wanneer ik de drie na het podium een paar vragen stel, kom ik te weten dat Stijn Van Looveren de jongste is en Dries Echelpoels de oudste. Als ik hen vraag of ze nooit een profcarrière zagen zitten, krijg ik drie verschillende antwoorden: Dries laat me weten dat hij altijd al gesport heeft en dat hij vier jaar geleden met koersen begonnen is. Voor een profcarrière denkt hij "niet sterk genoeg" te zijn. Stijn Van Looveren daarentegen ziet een toekomst als profwielrenner wel zitten. Hij is nog maar 20 en heeft dus nog een heleboel jaren om zich te bewijzen. Al vanaf zijn veertiende zit hij op de fiets en hij kijkt op naar Fabian Cancellara. Of Luik-Bastenaken-Luik iets voor hem is? "Dat gaat iets te zwaar zijn voor me", lacht hij.
De winnaar, Jeroen Das, ambieerde ooit een profcarrière en was er ooit bijna in geslaagd. Hij vertelt me dat hij bij een profploeg kon beginnen, maar dat de papieren van de Belgische wielerbond maar niet in orde geraakte waardoor de ploeg heeft afgehaakt. Daarna had hij geen zin meer om weer een jaar alles te proberen en uiteindelijk niets te krijgen. Hoe langer ik met hem blijf praten, hoe meer leuke citaten hij me bezorgt: "In de koers ben ik echt zot. Ik geef alles! Ik rijd te veel op kop waardoor ik uiteindelijk kapot zit. Tot overmaat van ramp ben ik totaal geen goede sprinter."
Als ik hem vraag of hij favorieten heeft in het profpeloton zegt hij dat hij ooit tegen Gert Steegmans en Tom Boonen gekoerst heeft: "Natuurlijk kijk ik op naar deze mannen. Ze hebben het ver geschopt!". Over het ver schoppen gesproken: hebben we dat met onze wielerblog ook niet gedaan? Voor mij was het een leerzaam voorjaarsseizoen met leuke situaties en interessante mensen. Zo mogen er nog meer komen!
heey,
ge schrijft echt heel leuk. Niet zo formeel, ik kan geniete van u artikkeltjes! Doe zo voort ;-)
Xxx Elke
Geplaatst door: Elke De Schepper | 6-6-08 om 18:30