Donderdagochtend 30 oktober 2008. We staan op een nevelige heuveltop in Amherst, Massachusetts, voor de biologische boerderij van Jim Pitts. Aan de overkant van de straat hebben de buren zich helemaal laten gaan met een opvallende Halloweenversiering. Een zwarte oldsmobile, behangen met spinnenwebben, staat er voor de deur geparkeerd en verschillende grijnzende skeletten hangen uit de raampjes.
Een race from hell. Zo zouden de presidentskandidaten en hun entourage waarschijnlijk ook het voorbije verkiezingsjaar beschrijven, waaraan nu maandag eindelijk een eind mag komen.
Oudere broer van Obama
De 66-jarige Pitts zou op het eerste zicht een oudere broer kunnen zijn van Obama, en zo beschouwt hij zichzelf ook een beetje. Lang en mager, doen zijn bevlogenheid en energetische uitstraling wel wat aan Obama denken. Net als Obama heeft hij zwarte én blanke voorouders.
Pitts werd geboren in Georgia en trouwde begin jaren ’60 met een blank meisje. Dat was toen nog ongehoord in de Zuidelijke staten, en Jim zag zich dan ook geconfronteerd met het ongenoegen van wildvreemden over zijn huwelijk.
Jim Pitts (met hoed) zijn jongste zoontje Charles en schoonzoon John
Segregatie
‘Ik heb de segregatie nog meegemaakt,’ zegt Pitts. ‘Ik ging naar een school voor zwarten, en ik werd niet toegelaten aan de universiteit van mijn keuze, Georgia Tech. Barack Obama is precies, dag op dag, twintig jaar ouder dan ik. Hij komt ook uit een bescheiden familie, maar heeft alle kansen gekregen die ik nooit heb gehad. Op maandag wordt hij misschien zelfs president van dit prachtige land. Inderdaad, ik zeg prachtig, want alleen in een prachtig land als dit kun je op twintig jaar tijd zoveel verandering zien.’
Jim is actief betrokken bij Obama’s campagne, als hoofd van de vrijwilligersbeweging in Amherst. Daarbij is hij niet aan zijn proefstuk toe.
Weinig mensen weten dat er bij de democraten in 1972 al eens een african-american in de running was voor de positie als presidentskandidaat. De dame in kwestie heette Shirley Chisholm, en schopte het nooit tot presidentskandidate, maar was wel tussen 1968 en 1982 actief als eerste zwarte vrouwelijke vertegenwoordiger in het Huis van Afgevaardigden. Opmerkelijk is dat Chisholm in interviews liet optekenen dat ze zich tijdens haar politieke carrière altijd meer gediscrimineerd heeft gevoeld omdat ze een vrouw was, dan omwille van haar huidskleur. ‘Mannen blijven mannen.’
Geloof in Obama
Jim, die Chisholms campagne leidde in Massachusetts, zegt dat het de eerste keer is sinds 1972 dat hij zo’n geloof koestert in een kandidaat.
‘We zijn erg hoopvol en hebben momenteel veel vertrouwen in een overwinning maandag. Amerikanen hebben de buik vol van de republikeinen en van Bush, en dat zal wel degelijk te merken zijn aan de verkiezingscijfers. Als Obama wint, dan zullen we eindelijk weer op beide oren kunnen slapen zonder te moeten wakkerliggen van de vraag of de regering de volgende dag weer onvergeeflijke stommiteiten zal begaan.’
Jim Pitts
Is ‘change’ haalbaar?
Vreest Pitts dan niet dat de erfenis van de Bush-regering het Obama quasi onmogelijk zal maken om de verandering, de ‘change’ waar heel de campagne om draaide, ook werkelijk door te voeren?
‘Fundamentele veranderingen kunnen er maar komen in een tweede regeringstermijn, zoveel is zeker. Maar voorlopig zal ik alles wat hij doet als een positieve verandering beschouwen, dat kan moeilijk anders na een regering met een beleid dat letterlijk álles heeft verknoeid...’
’Allereerst moeten we terug een natie worden die de bewondering van de wereld verdient. Al tientallen jaren, sinds de Vietnamoorlog eigenlijk, leven we in een verdeeld land. Obama is de enige politicus die ons kan samenbrengen. Iemand als Hillary Clinton bijvoorbeeld wordt gedefinieerd door partijpolitieke grenzen, en bezit niet de gave om ze te doorbreken. Obama kan dat wel.’
Zwakheden
Heeft Obama ook zwakheden die zullen tevoorschijn komen wanneer hij president wordt?
‘Obama’s zwakheid is dat hij maar een sterfelijke ziel is, die in een moment van menselijke tragedie kan verdwijnen. Als dat zou gebeuren gaat het werk gewoon verder, zullen al diegenen van wie Obama zich het lot aantrok de zaak verderzetten, de hoop levend houden. Met de woorden van Ted Kennedy: ‘the dream shall never die…’
Antwerpenaren in Amerika Geert Dhondt and Laure Van Den Broeck, Amherst, MA
U hoeft dinsdagnacht geen moment van de Amerikaanse verkiezingsstrijd te missen. Dinsdagnacht 4 november trekt onze internetredactie een nachtje door en zetten onze journalisten hun beste beentje voor zodat u bij het ontbijt al weet wie de volgende Amerikaanse president wordt.
Voor vele Europeanen blijven de Amerikaanse verkiezingen vooral een showvoorstelling. Toch zijn we er heimelijk ook wel een beetje jaloers op dat Amerikanen zo taalvaardig en vol zelfvertrouwen uit de hoek komen. Een beetje zoals de Vlaming soms over de Nederlander denkt…
Nu de presidentsverkiezingen nog maar enkele dagen op zich laten wachten rekent de Obama campagne meer dan ooit op zijn vrijwilligers, en studenten vormen een heel belangrijke groep vrijwilligers.
Aanhangers van Barack Obama bedenken allerlei manieren om Amerikanen te overhalen om te gaan stemmen. Zo kun je op de videowebsite 
