El Hijo Perdido

En ja, het is gelukt, ik ben veilig en wel terug aangekomen in hometown Beerse! De vakantie met Frank, het afscheid van de kinderen in de Albergo, de ellenlange reis en de razend hete standjes aan de Mexicaanse douanebalie – de laatste weken zaten vol overweldigende ervaringen... En dan heb ik nog niks gezegd over mijn thuiskomst! Thuis zijn doet ongelooflijk deugd , maar voelt ook ‘n beetje vreemd aan. Misschien juist omdat er zoweinig veranderd lijkt, terwijl ik naar mijn aanvoelen een eeuwigheid ben weggeweest... OK toegegeven, iedereen lijkt hier wel gegroeid en verbleekt, maar daarmee is geen enkel karaktertrekje uitgevaagd. Er hangen andere foto’s aan de muren, maar met daarop vertrouwde gezichten. De boer komt nog steeds elke week met de tractor onder mijn kamer langs, al staat er nu hooi in plaats van maïs op zijn veld. En Tess mag dan een pak dikker geworden zijn – hij is nog altijd onze hond en herkende me vanaf het eerste ogenblik. Al een geluk.