Geloof het of niet (ik kon het allezins niet geloven), maar ook hier kan het winter worden. Gisterennacht braken de hemelsluizen open en de grijze hemel is nadien niet meer opgeklaaard, de wind is niet meer gaan liggen, de warmte is niet meer teruggekeerd. Ik loop nog steeds in T-shirt rond, maar de zusters en jongens hier rillen in hun dikke truien. De verfrissing komt net op tijd, want het zijn weer verhitte dagen geweest – en niet alleen op klimatologisch vlak. De eerste verslagen uit de Albergo in wintertijd.
Lees meer "De dag dat de zon verdween" »
Weer enkele dagen in de Albergo voorbij, alles weer een beetje beter leren kennen. En daarbij soms geglimlacht en ook dikwijls diep gezucht. Maar wat wel een constante is, is de gewenning. Ik maak vooruitgang in de akklimatisatie, kan de stad al wat beter in kaart brengen, leer de kinderen hier wat beter kennen en geraak ook ingeburgerd in mijn eigen kamertje, waar intussen een bureaulampje staat om de kille TL-buizen te omzeilen en alle fotootjes die ik meenam nu tegen de muur hangen. Ik ga het nog gewoon worden!
Lees meer "Over Cañons, voetbal, kokosnoten en bellen met Jezus" »
Buenas dias Belgica! Tot u spreekt de hoofdscheidsrechter, commentator én talentscout van het Torneo Futbol de Missioneros in de Albergo de los Niños! Eergisteren verloor de Equipo Futbol Afrika na een spetterende thriller de openingspartij van Equipo Futbol Asia, dat vanavond aan de bak mag tegen het Oceania van capitano Rigoberto… . De kinderen zijn dolenthousiast over het tornooi en praten de hele dag over niks anders, zelfs degenen die niet spelen zijn massaal aanwezig als supporters – met bijbehorende drums en ander slagwerk! Het geeft heel erg veel voldoening om die jongens zo te zien opleven door een paar eenvoudige activiteiten. En er lopen een paar verdomd goeie voetballertjes tussen. Ronduit verbazingwekkend hoe die bengeltjes (vaak amper 9 jaar oud) zonder ooit voetbaltraining te hebben gehad, de meest swingende bewegingen uit de broekspijpen schudden. Als die jongens eens de gelegenheid kregen zich bij een club aan te sluiten zoals zoveel kinderen in België, Mexico zou nogal eens wat laten zien op de grote tornooien... .
Lees meer "Buenas dias Belgica!" »
Het is ogen trekken als je binnenwandelt in de Albergo de los Niños. Kevin, Medardo, Brian, Daniel, Jorge en al de anderen zijn weliswaar enorm oprecht en hangen me aan het lijf alsof ze me al jaren kennen, maar je ziet hun verschrikkelijke geschiedenis achter elke lach of traan. De meesten komen van de straat, anderen uit gebroken gezinnen - de zusters verrichten hier een berewerk. Voor mezelf wordt het nu wel wat lastiger. De zusters zijn vriendelijk, maar een pak minder werelds dan die uit de Mexico Ciudad. De overheerlijke ontbijten uit de hoofdstad moeten hier plaats maken voor bruine bonen-pastei en kippenpoten (!) in eigen nat. Hele horden jongens die maar niet stoppen met vragen stellen en meestal zelfs geen idee hebben dat er zoiets bestaat als België. En ik moet zelf mijn weg maar wat zoeken, zonder veel uitleg over mijn taak of bezigheden…
Lees meer "In de Albergo" »
